Welkom op de site van Totale Controle. De wereld bevindt zich in een situatie waar steeds meer maatregelen door de overheid worden genomen om de veiligheid te waarborgen, maar de vraag is of daarvoor vele verworven vrijheden dienen te worden opgegeven.
Niet alleen Nederland maar ook Europa is bezig om een totale controle op poten te zetten. En dat allemaal onder het mom van 'Een Veilige Samenleving'. Het is een schijnveiligheid. De burger dient haar vrijheid in te leveren ten behoeve van de schijnveiligheid en ten gunste van de veiligheidsdictatuur. Met deze site probeer ik u als lezer misschien wat meer informatie te verschaffen omtrent het onderwerp Veiligheid versus Vrijheid en de opkomst van de Totale Controle. Door het raadplegen van internet, het lopen op straat met de mogelijkheid dat een camera in ons gezicht kijkt en ons herkent aan de hand van unieke gelaatskenmerken, maar ook doordat er vaak gebruik wordt gemaakt van de RFID chip die in vele technologische toepassingen, maar ook o.a. de ID kaart en het paspoort is verwerkt.
De burger laat zonder dat ze het weet vele digitale sporen na die niet uit te wissen zijn. De gegevens zijn bekend bij private organisaties en bij de overheid. De mens is verworden tot een digitale naaktslak.
Maar doordat alle gegevens die we verzamelen en op verschillende plekken waar we komen, gewild of ongewild in de gaten worden gehouden gaan we een nieuw tijdperk in. Het tijdperk van het Digitaal Fouilleren, waar muren en privacy niet meer bestaan.
RFID Cards worden veelal toegepast als toegangspas bij kantoren, parkeergarages, grote evenementen en beurzen. Meest bekende toepassing is wellicht de skipas. Veel scholen, bibliotheken en openbaar vervoer ( OV chipcard) zijn al volop bezig met de integratie van de RFID technologie.
De techniek van de RFID cards
(Identificatie met radiogolven) is een technologie om van een afstand informatie op te slaan en te lezen van zogenaamde RFID-"tags" die op of in objecten zitten. Een RFID tag is een chip in combinatie met een antenne, bijeengehouden of geïntegreerd in bijvoorbeeld een plastic pas. Dit noemen we RFID cards. Deze zijn in verschillende uitvoeringen verkrijgbaar. Er zijn 2 types te onderscheiden:
low frequency ( 125 KHz, range 2-100cm):deze cards beschikken over 64 bits tot 1Kbyte geheugen en worden veelal toegepast als toegangspas.
High frequency ( 13.56 MHz, range 3-10cm):Beschikt tot 2Kbyte aan geheugen en wordt vnl. toegepast bij tijd en registratiesystemen
De Mifare( High Frequency) varianten uit ons leveringsprogramma zijn;
Mifare Ultralight
Mifare standaard 1k
Mifare 4k
Mifare Desfire
Enkele voordelen:
Grote voordelen van het toepassen van RFID zijn ondermeer:
Unieke code zodat ieder individueel object altijd en overal gevolgd kan worden (ook terug)
Er is geen fysiek contact nodig (zoals bij bankpasjes)
Er is geen zichtlijn nodig (zoals bij de streepjescode)
Hoge overdrachtsnelheid, vele codes kunnen in enkele seconden worden gelezen
Veel grotere leesafstanden zijn mogelijk dan bij de streepjescode
Vervalsen van RFID-tags is veel complexer dan de streepjescode.
Door de unieke codering wordt productvervalsing (counterfeits) bemoeilijkt en/of snel opgespoord
Geen hinder van weersinvloeden, vuil etc. in tegenstelling tot contactcardsToegangspassen met een RFID chip kunnen niet beschadigen, de chip zit immers opgesloten in de card
Bedrukking:
Net als de standaard passen zijn de RFID cards te bedrukken in offset technologie. De passen kunnen standaard voorbedrukt worden in uw gewenste lay-out waarna, indien wenselijk, Cards Unlimited de passen kan personaliseren. Doordat deze cards in de standaard creditcardformaat uitvoering worden gefabriceerd zijn we in staat om deze cards naast het personaliseren van de chip te voorzien van een pasfoto, NAW gegevens of andere variabelen. Daarnaast leveren wij uitstekende Cardprinters voorzien van Mifare Reader / (re-)writer waardoor u zelf in staat bent om de RFID cards te personaliseren en uit te lezen en / of te beschrijven.
DIGITAL ANGEL'S DESTRON FEARING UNIT PROVIDING BIO-THERMO CHIPS FOR SWINE VACCINE RESEARCH
RFID chips en NFC
|
28 Februari 2010 | 21:59:48
DIGITAL ANGEL'S DESTRON FEARING UNIT PROVIDING BIO-THERMO CHIPS FOR SWINE VACCINE RESEARCH
Harrisvaccines Inc. research team takes advantage of Destron Fearing Bio-Thermo LifeChip technology
SO. ST. PAUL, MN (February 22, 2010) - - Digital Angel (NASDAQ: DIGA), an advanced technology company in the field of animal identification and emergency identification solutions, announced today that its Destron Fearing unit has been chosen to provide its Bio-Thermo LifeChips and DTR-4 hand-held readers to researchers to aid in the development of vaccines designed to protect swine from two of the industry's most costly diseases, Swine Influenza Virus (SIV) and Porcine Reproductive and Respiratory Syndrome Virus (PRRSV).
Thanks to a series of grants provided though the Iowa State Board of Regents, the University researchers are working on vaccines in conjunction with Hank Harris, Professor of Animal Science, and his company, Harrisvaccines Inc. (d/b/a Sirrah Bios) at the Iowa State University Research Park. Harrisvaccines Inc. is developing next-generation vaccines that utilize a common platform-based approach to livestock diseases.
Chief Technical Officer for influenza vaccine development at Harrisvaccines Inc., Ryan Vander Veen, added, "In our research studies with pigs, we have been inserting the LifeChips subcutaneously near the base of the ear in order to monitor temperature and look for a febrile response following a disease challenge. We have not noticed any problems with migration of the chips nor have we had any problems with collecting the readings. The LifeChip is a great product, and it has really made temperature collection easier; and I believe that it provides a much more accurate temperature reading without the stress of those collected by rectal thermometer."
Joseph J. Grillo, Chief Executive Officer of Digital Angel, said: "While most of our sales of the new Bio-Thermo LifeChip to date have been into the equine and companion pet markets, we are proud to be a part of this important and innovative effort to protect the swine population from two of its most costly diseases."
About Destron Fearing and Digital Angel
Destron Fearing is a subsidiary of Digital Angel (NASDAQ: DIGA), an advanced technology company in the field of animal identification and emergency identification solutions. Digital Angel's products are utilized around the world in such applications as pet identification, using its patented, FDA-approved implantable microchip; livestock identification and herd management using visual and radio frequency identification (RFID) ear tags; and global positioning systems (GPS) search and rescue beacons for army, navy and air force applications worldwide. For further information please visit www.destronfearing.com and www.digitalangel.com.
This press release contains certain "forward-looking" statements (as such term is defined in the Private Securities Litigation Reform Act of 1995). Forward-looking statements included in this press release include, without limitation, those concerning expectations regarding the Company's financial performance. These forward-looking statements are based on the Company's current expectations and beliefs and are subject to a number of risks, uncertainties and assumptions. Additional information about these and other factors that could affect the Company's businesses is set forth in the Company's Form 10-K under the caption "Risk Factors" filed with the Securities and Exchange Commission ("SEC") on March 31, 2009, and subsequent filings with the SEC. The Company undertakes no obligation to update or release any revisions to these forward-looking statements to reflect events or circumstances after the date of this statement or to reflect the occurrence of unanticipated events, except as required by law.
RFID Index january and february 2010
RFID chips en NFC
|
28 Februari 2010 | 21:40:04
RFID january and february 2010
After having monitored the developments on the stock markets worldwide for about 3.5 years, RFiD Society has developed a complete new version of its RFiD Index™. This unofficial stock index is derived from the financial performance of a number of top class companies offering RFID technology and associated services to the global market place.
The RFiD Index™ aims to be a concise and useful monitoring tool for professionals in the RFID-arena like investors, financial analysts, marketeers, producers, service providers and others to understand the global trend of RFID deployment. By offering both a USD-based and a non-USD based selection of companies, the RFiD Index™ offers a dual view on the market.
The data for the online graph of the RFiD Index™ is read from Yahoo!Finance ticker feeds; no individual stock data is recognizable.
Please note that the online graph will initially vary from the graph in the fact sheet due to technical limitations of the current online database; this will be corrected in due course.
The RFiD Index™ is property of the RFiD Society.
We make no claims whatsoever of this index.
Download the factsheet.
Download the press announcement.
Escort Memory Systems (EMS) is al sinds 1985 actief met RFID. EMS ontwikkelt, produceert en levert labels, tags, antennes en netwerkinterfaces voor LF, HF en UHF. De oplossingen van EMS vinden toepassing in de hele procesketen van productie en logistiek. Tot de klanten behoren toonaangevende bedrijven zoals de meeste autofabrikanten en multinationals als P&G, Gillette en Philips. EMS onderscheidt zich met kwaliteit en innovatie. Betrouwbare producten die zich dagelijks bewijzen in meer dan 60.000 RFID applicaties wereldwijd. Als enige RFID-leverancier garandeert EMS een 100% betrouwbare datacommunicatie. Naast een zeer volledig standaardpakket levert EMS innovatieve producten zoals transportband-antennes, onderdompelbare antennes, teflontags, hoge-temperatuurtags, kleinste tags met groot geheugen en tags voor eenmalig gebruik. Voor integratie ondersteund EMS nagenoeg de meest gebruikte veldbussen en ethernet communicatie.
Een RFID-scanner op mobieltjesformaat voor retail
RFID chips en NFC
|
28 Februari 2010 | 21:14:52
Een RFID-scanner op mobieltjesformaat voor retail
Speciaal voor winkelpersoneel heeft hardwareleverancier Nordic ID een klein formaat RFID-scanner ontwikkeld. Het is een doorontwikkeling van de Morhpic een scanner van mobiele telefoonformaat. "In een retailomgeving zijn de traditionele scanners te lomp", zegt Hielke van Oostrum van Nordic ID. Van Oostrum denkt met het nieuwe model scanner de drempel voor RFID behoorlijk naar beneden te brengen. "Voor een typische handheld RFID-scanner betaal je toch gauw drie- tot vierduizend euro. Voor dit model ligt de prijs op € 1250 of €1350 als hij naast RFID ook barcodes moeten kunnen lezen. We noemen dit dan ook ons instapmodel."
De Nordic ID Morphic is speciaal ontwikkeld voor de retailsector. "We horen van die bedrijven toch dat de traditionele scanners zoals die in de logistiek gangbaar zijn, voor hen een maatje te groot zijn. Winkelpersoneel wil niet met zo'n lomp ding aan de slag. Een groot aantal retailklanten hebben input gegeven bij de ontwikkeling van de Morphic."
ANPR met KLPD, belastingdienst, Inspectie van Verkeer en Waterstaat, de ANWB, het UWV en de RDW
catchken ANPR
|
28 Februari 2010 | 21:01:28
Iedereen met ANPR
Politiebericht
Delft – Onder het mom van ‘de verkeersveiligheid in Delft verdient de aandacht’ hield Politie Haaglanden – in samenwerking met de KLPD, belastingdienst, Inspectie van Verkeer en Waterstaat, de ANWB, het UWV en de RDW – vrijdag 26 februari een grote verkeerscontrole. Op het parkeerterrein aan de Alexander Fleminglaan werden automobilisten, motorrijders en bromfietsers uitgebreid gecontroleerd op het naleven van de Wegenverkeerswet en de Wet op belasting personen en motorrijtuigen. Bij de controle werd ANPR (automatische nummerplaatherkenning) ingezet.Met behulp van de automatische nummerplaatherkenning werden enkele duizenden kentekens gecontroleerd. Dit leverde 38 goede hits op, waarvan het grootste deel direct werd ‘doorverwezen’ naar de belastingdienst. De belastingdienst legde voor bijna 131.000 euro beslag en inde nog eens 10.000 euro direct. Op 7 voertuigen werd beslag gelegd; hiervan werden er drie direct afgevoerd. Ook de brom- en snorfietscontrole had resultaat: er werden diverse processen-verbaal uitgeschreven, onder meer voor rijden met een ingevorderd kenteken en technische gebreken. De hoogstgemeten constructiesnelheid was 78 km per uur. De Inspectie Verkeer & Waterstaat controleerde 8 taxi’s; deze waren allemaal in orde. In totaal werden 127 mensen gecontroleerd, die nog bekeuringen hadden openstaan. Één persoon moest nog 43 bekeuringen – ter waarde van in totaal 5500 euro – betalen.
Door politieagenten werden nog eens 50 bekeuringen geschreven voor onder meer rijden zonder rijbewijs, rijden met een ingevorderd kenteken, rijden met verlopen APK en de technische staat van het voertuig (gladde banden, losse accu, lekkende uitlaat, kapotte verlichting).
Dit politiebericht uit Delft is gepubliceerd op Zondag 28 februari 2010 op www.politie.nl
"Side-channel attacks steeds groter probleem"
RFID chips en NFC
|
26 Februari 2010 | 20:17:12
"Side-channel attacks steeds groter probleem"
Onderzoekers gaan nieuwe methoden en tools ontwikkelen om smartcards en RFID-chips tegen hackers te beschermen. Side-channel attacks, gericht op het breken van geheime sleutels die opgeslagen zijn op en gebruikt worden door elektronische apparatuur, vormen een steeds groter probleem. Bij deze aanvallen wordt gebruik gemaakt van de zwakheden in de apparatuur in plaats van het rechtstreeks ‘kraken’ van de cryptografie. Het gaat dan om de beveiliging van bankpassen, OV-chipkaart, smartcard of digitale autosleutels.
Van sommige implementaties van een aantal cryptografische methoden is aangetoond dat door het meten van eigenschappen, zoals het energieverbruik van de chip in een bankpasje, de beveiligde gegevens die op de chip staan opgeslagen, kunnen worden gelezen. Dit breekt de sleutel van de kaart. Ook de sleutel van RFID-chips, die worden gebruikt in elektronische autosleutels, kan worden gebroken door het meten van de elektromagnetische straling die vrijkomt in de chip.
Oplossing
Wetenschappers hebben onlangs een mogelijke oplossing voor dit soort aanvallen ontdekt, waarbij slechts minimale aannames over de hardware worden gedaan waar het systeem op is geïmplementeerd. Inmiddels zijn de eerste op deze principes gebaseerde cryptografische systemen ontwikkeld, die een hoge mate van zekerheid zou bieden. Vandaag is op het Lorentz Center in Leiden een workshop van start gegaan, waar theoretische cryptografen en hardware specialisten bij elkaar komen om nieuwe methoden en tools op dit gebied te ontwikkelen.
Shrouds of Time The History of RFID
By Dr. Jerry Landt TransCore’s Chief Scientist and an Original Member of the Los Alamos Scientific Team that Developed RFID for the Federal Government and Cofounder of the Amtech technology.
Many things are hidden in the shrouds of time. The task of tracing history and genealogy is arduous and challenging, but, ultimately, rewarding since our past can open doors to our future. Whether we realize it or not, RFID (radio frequency identification) is an integral part of our life. RFID increases productivity and convenience. RFID is used for hundreds, if not thousands, of applications such as preventing theft of automobiles, collecting tolls without stopping, managing traffic, gaining entrance to buildings, automating parking, controlling access of vehicles to gated communities, corporate campuses and airports, dispensing goods, providing ski lift access, tracking library books, buying hamburgers, and the growing opportunity to track a wealth of assets in supply chain management.
Student naar rechter om vingerafdruk paspoort
Vingerafdruk
|
22 Februari 2010 | 13:47:04
Student naar rechter om vingerafdruk paspoort
Een Utrechtse student is naar de rechter gestapt omdat hij niet wil dat zijn vingerafdrukken in een database van de overheid worden opgeslagen. Aaron Boudewijn vroeg een nieuw paspoort aan, maar weigerde zijn vingerafdruk af te staan, waarop hij geen paspoort kreeg. Vervolgens tekende hij beroep bij de rechter aan. "Ze mogen best mijn vingerafdrukken in mijn paspoort zetten, maar ik wil niet dat ze ze opslaan in een databank", zo laat hij tegenover de Volkskrant weten. Volgens de student maakt de overheid inbreuk op zijn privacy. Daarnaast zouden vingerafdrukken eenvoudig zijn na te maken. Sinds 21 september zijn alle Nederlanders bij het aanvragen van een paspoort verplicht om hun vingerafdrukken af te staan.
Europa
Een zeer omstreden maatregel, aangezien de opslag van vingerafdrukken in een database niet door Brussel verplicht is, maar door de Nederlandse regering is bedacht. Alleen de opslag van de vingerafdruk in het paspoort zelf is verplicht. Boudewijn hoopt dat de zaak uiteindelijk voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens komt, waar hij een goede afloop verwacht.
Het Hof keurde vorig jaar de opslag van vingerafdrukken goed. De vereniging Vrijbit had gevraagd om de registratie en opslag van biometrische gegevens te schorsen en juridisch te onderbouwen. Het verzoek werd zonder inhoudelijk hierop in te gaan door het Hof opnieuw terzijde gelegd.
Vrijbit laat in een reactie weten: "Het Hof weigerde vorig jaar - zonder opgaaf van redenen - tot schorsing van de opslag over te gaan. Pas in de bodemzaak die Vrijbit eveneens aanspande, kan het Hof beslissen of opslag mag of niet." Volgens IT-journalist Brenno de Winter klopt het inderdaad dat Vrijbit niet ongelijk heeft gekregen. "Ze zijn naar het Europese Hof gestapt zonder eerst in Nederland helemaal uit te procederen. Dat kan dus niet. Veel media dachten daarmee dat de vingerafdrukkendatabase gelegaliseerd is. Dat is dus niet zo en de procedure zal het uiteindelijk duidelijk moeten maken. Tot die tijd is deze rechtsgang heel schadelijk voor de beeldvorming."
Opinie Europese privacytoezichthouders belicht twee kernbegrippen bij verwerking van persoonsgegevens - Europese privacytoezichthouders geven heldere uitleg ‘verantwoordelijke‘ en ‘bewerker’
Totale controle
|
22 Februari 2010 | 13:09:17
Opinie Europese privacytoezichthouders belicht twee kernbegrippen bij verwerking van persoonsgegevens - Europese privacytoezichthouders geven heldere uitleg ‘verantwoordelijke‘ en ‘bewerker’
Mededeling, 19-02-2010 De Europese privacytoezichthouders, verenigd in de Artikel 29-werkgroep, hebben tijdens hun vergadering op 15 en 16 februari 2010 in Brussel een opinie aangenomen die ingaat op de begrippen ‘verantwoordelijke’ en ‘bewerker’ in het kader van de verwerking van persoonsgegevens. Dit zijn sleutelbegrippen in de Europese privacyrichtlijn en de nationale privacywetgeving. Organisatorische verschillen in de publieke en private sector, ICT-ontwikkelingen en grensoverschrijdende gegevensverwerkingen maken de wijze van gegevensverwerking steeds complexer. Er zijn in toenemende mate scenario’s te schetsen waarbij verantwoordelijken en bewerkers beiden een rol spelen en waarbij het lastig vast te stellen is wie welke verantwoordelijkheid heeft. Tegen deze achtergrond geeft de opinie nadere uitleg over de begrippen ‘verantwoordelijke’en ‘bewerker’. Burgers moeten weten aan wie zij vragen kunnen stellen over de over hen opgeslagen persoonsgegevens en waar zij zonodig hierover een klacht kunnen indienen. Zonder helderheid over de vraag wie de verantwoordelijke is, moeten burgers spoorzoeken en lopen zij het risico van het kastje naar de muur te worden gestuurd.
Aan de hand van specifieke voorbeelden uit de praktijk biedt de opinie handvatten om vast te stellen wie aanspreekbaar en verantwoordelijk is voor een bepaalde verwerking van persoonsgegevens. De opinie gaat daarbij ook in op vormen van gedeelde verantwoordelijkheid van de ‘verantwoordelijke’ en ‘bewerker’.
Maastricht, 17 februari 2010 - In het najaar van 2009 is de politie van de Regio Limburg-Zuid gestart met een grootscheeps controle-project ter bestrijding van de drugscriminaliteit, genaamd “Waakzaam-Twee”. Hierbij hebben op een aantal data op verscheidene plaatsen in Zuid-Limburg controles van voertuigen plaatsgevonden. Bij deze controles is voor de selectie van de te controleren voertuigen gebruik gemaakt van Automatic Number Plate Recognition (ANPR), ofwel automatische nummerplaatherkenning. Met behulp van dit systeem worden kentekens van passerende auto’s gescand. Om te bepalen welke auto’s vervolgens wel en welke niet aan een controle worden onderworpen, wordt nagegaan of het gescande kenteken is opgenomen in een databank. In deze databank bevinden zich enkel nummerplaten van auto’s waarvan de politie weet of vermoed dat deze betrokken waren bij bepaalde strafbare feiten, niet zijnde feiten op grond van de wegenverkeerswet. In de praktijk gaat het om drugsfeiten.
Indien het gescande kenteken voorkomt in deze databank is er sprake van een zogenaamde “hit” en wordt het betreffende voertuig uitvoerig gecontroleerd op grond van de Wegenverkeerswet.
De rechtbank is van oordeel dat de politie bij het aldus uitvoeren van verkeerscontroles misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid. Verkeerscontroles dienen verband te houden met de naleving van de bij of krachtens de Wegenverkeerswet gegeven voorschriften. Voorts dient de opsporingsambtenaar die de vordering doet de uitdrukkelijke bedoeling te hebben een dergelijke controle te verrichten. Daarvan is hier geen sprake.
De redenen waarom het betreffende kenteken in het databestand is opgenomen blijkt steeds te maken te hebben met (het vermoeden van) eerdere betrokkenheid bij drugsproblematiek. Daaruit kan alleen maar de conclusie worden getrokken dat het doel van de controle is het onderscheppen van auto’s en/of personen die op welke manier dan ook iets te maken hebben met verdovende middelen. Aangezien alleen die auto’s worden gecontroleerd die een hit opleveren met dit databestand, betekent dit dat de controle ook daadwerkelijk enkel en alleen plaatsvindt ten aanzien van die auto’s en/of personen die op enigerlei wijze in verband te brengen zijn met verdovende middelen. Dit betekent dat hier geen sprake is van een controle op grond van de Wegenverkeerswet en dat ten onrechte gebruik is gemaakt is van de bevoegdheden die de Wegenverkeerswet biedt. Er is daarom sprake van “détournement de pouvoir”, ofwel misbruik van bevoegdheden. Het bewijs dat op grond van de controles is vergaard is daarom onrechtmatig verkregen en kan niet als bewijsmiddel dienen.
Kentekens scannen om drugscriminelen op te sporen is misbruik bevoegdheid
catchken ANPR
|
22 Februari 2010 | 12:38:06
Kentekens scannen om drugscriminelen op te sporen is misbruik bevoegdheid
Bij verkeerscontroles werd nummerplaatherkenning gebruikt en werden auto's op grond van de Wegenverkeerswet aangehouden als het kenteken voorkwam in een databestand waaruit eerdere betrokkenheid bij drugsdelicten bleek. Dit betekent dat geen sprake is van een controle op grond van de Wegenverkeerswet en dat ten onrechte gebruik is gemaakt van de bevoegdheden die die wet biedt. Er is daarom sprake van détournement de pouvoir en het bewijs dat op grond van de controles is vergaard, is onrechtmatig verkregen
LJN: BL4080, Rechtbank Maastricht , 03/700621-09
Datum uitspraak:
17-02-2010
Datum publicatie:
18-02-2010
Rechtsgebied:
Straf
Soort procedure:
Eerste aanleg - meervoudig
Inhoudsindicatie:
Verkeerscontrole in het kader van Waakzaam Twee-project onrechtmatig. Het hierdoor verkregen bewijs kan niet als bewijsmiddel worden gebezigd. Op 6 november 2009 heeft een controle plaatsgevonden in het kader van het “Waakzaam-Twee” project. Tijdens deze controle zijn een aantal voertuigen van de weg gehaald en gecontroleerd, waaronder ook het voertuig waarin verdachte zich bevond. Om te bepalen welke voertuigen gecontroleerd zouden worden is gebruik gemaakt van Automatic Number Plate Recognition (ANPR), ofwel automatische nummerplaatcontrole. De gescande kenteken zijn vergeleken met een databank. In deze databank bevinden zich enkel nummerplaten van auto’s waarvan de politie weet of vermoed dat deze in het verleden betrokken zijn geweest bij drugsgerelateerde feiten. Indien het gescande kenteken voorkomt in deze databank is er sprake van een zogenaamde “hit” en wordt het betreffende voertuig uitvoerig gecontroleerd op grond van de Wegenverkeerswet. De rechtbank is van oordeel dat de politie bij het aldus uitvoeren van verkeerscontroles misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid. Nu de politie enkel en alleen die voertuigen controleert die voorkomen in de databank met drugsgerelateerde kentekens, kan alleen maar de conclusie worden getrokken dat het doel van de controle is het onderscheppen van auto’s en/of personen die op welke manier dan ook iets te maken hebben met verdovende middelen. Dit betekent dat hier geen sprake is van een controle op grond van de Wegenverkeerswet en dat ten onrechte gebruik is gemaakt is van de bevoegdheden die de Wegenverkeerswet biedt. Er is daarom sprake van “détournement de pouvoir”, ofwel misbruik van bevoegdheden. Het bewijs dat op grond van de controles is vergaard is daarom onrechtmatig verkregen en kan niet als bewijsmiddel dienen.
CCTV (closed circuit television)
Totale controle
|
21 Februari 2010 | 22:25:11
CCTV.
De cctv (closed circuit television) camera's in verschillende typen. De bedoeling is om deze camera's uit te rusten met gezichtsherkening. In de zomer van 2010 zal er een besluit worden genomen onder welke omstandigheden het mogelijk is om beelden op te nemen vanuit een winkel. Dus publieke private samenwerking met betrekking tot cameratoezicht. Het is wel zo dat camerabeelden verkregen in de private ruimte binnen 24 uur dienen te worden verwijderd op grond van de Wbp.
Cameratoezicht Slotervaart
Totale controle
|
15 Februari 2010 | 21:54:47
Cameratoezicht Slotervaart
Op het politiebureau van stadsdeel Slotervaart in Amsterdam heeft burgermeester Job Cohen officieel de nieuwe hoge resolutie veiligheidscameras voor het August Allebéplein in werking gezet. De digitale beelden kunnen derhalve uitstekend gebruikt worden voor opsporings- en bewakingsdoeleinden.
Snelle en automatische herkenning van producten is in alle logistieke fases van groot belang. Logistieke partijen willen weten waar producten heen gaan en hoe ze onderweg worden behandeld.
Hoewel de introductie trager loopt dan verwacht, lijkt de toekomst aan RFID: automatische gegevensverzending via radiogolven. Productherkenning gaat hierdoor zeer snel en identificatie kan buiten het zichtveld plaatsvinden. Bovendien maakt RFID de ontwikkeling van nieuwe diensten mogelijk. Toch zijn er ook hindernissen, zoals de relatief hoge kosten van RFID-tags en een niet volledige foutbestendigheid. Alle reden voor een gesprek met Steven Schildhuizen. Hij doet onder meer RFID-onderzoek en ontwikkeling bij TNO Industrie en Techniek in Eindhoven.
Eigenlijk gaat het bij RFID slechts om identificatie met behulp van radiofrequenties; om een minuscule informatiedrager (een tag) die via een antenne een boodschap naar de buitenwereld kan zenden. Bij RFID in bijvoorbeeld de chemische sector moeten we volgens Schilthuizen vooral denken aan passieve RFID-tags. Hij geeft aan welke vorderingen er zijn gemaakt en wat dat kan betekenen voor de snelheid van logistieke processen. “Bij passieve RFID bevat de tag geen batterij. Een silicium chip wordt vastgemaakt aan een antennecircuit, met folie of een label als drager. Een speciale reader zendt een radiografisch signaal naar de tag, dat wordt opgepikt door de antenne en wordt geleid naar de chip. Vervolgens wordt de lege chip beschreven met productinformatie die weer door een reader kan worden gelezen. Meestal wordt gewerkt met een frequentie van 13.56 MHz. Het bereik is hierbij laag: een halve meter tot een meter, afhankelijk van het formaat van de tag. Er kan nu echter ook worden gewerkt met UH Frequenties van rond de 900 MHz. Bij deze frequentie kunnen tags tot een afstand van 5 à 7 meter worden uitgelezen. Dit betekent een forse stap voorwaarts op het gebied van automatische en zichtloze productherkenning. Deze frequentie kan bijvoorbeeld als standaard voor chemieverpakkingen gelden.”
Geen Plug en Play
Voordat partners in een logistieke keten overstappen op RFID, moet er volgens Schilthuizen worden nagedacht over meerdere vragen. “Denk bijvoorbeeld aan vragen als: Wat willen we kunnen uitlezen? Willen we de tag één keer of vaker kunnen uitlezen? Bij welke verpakkingen passen we RFID toe en wat is de invloed van de verpakking en inhoud op de werking van de tag? De meeste radiogolven kunnen bijvoorbeeld niet door metaal heendringen. Ook kan het product van invloed zijn; sommige vloeistoffen zijn funest voor de tag, waardoor je deze zal moeten isoleren. RFID is kortom geen Plug and Play”.
Voordelen
Maar als dergelijke vragen worden opgelost, liggen grote voordelen in het verschiet. Voordelen die zijn gelegen in bijvoorbeeld het heel snel inschepen van partijen en het beperken van datastromen. Bovendien kunnen nieuwe diensten worden ontwikkeld. Zo is het denkbaar om bij calamiteiten het veiligheidsinformatieblad van een bepaalde stof automatisch op te vragen. De reader leest de gegevens uit of een unieke code en via de bestaande GPRS-technologie kunnen deze gegevens worden doorgestuurd naar de brandweer en hulpdiensten of kunnen worden opgevraagd op een website. Dit is een van de manieren waarop RFID kan bijdragen aan veiligheid bij de distributie van chemicaliën.
Deze veiligheid kan verder worden bevorderd wanneer gebruik wordt gemaakt van actieve in plaats van passieve RFID. Schilthuizen doceert: “Bij Actieve RFID haalt de chip zijn energie uit een kleine batterij. Dit geeft meer mogelijkheden tot uitlezing van gegevens. Sensorische data kunnen bijvoorbeeld worden gekoppeld aan de tag. Denk bij het vervoer van gevaarlijke stoffen aan het meten van zaken als dampdruk, temperatuur en luchtvochtigheid en aan de registratie van verpakkingsmateriaal. Actieve RFID-technologie komt steeds meer tot ontwikkeling omdat het prijsniveau van de tags daalt en door voortschrijdende readertechnologie.”
De kosten van RFID
De grootste bottleneck voor een grootschalige doorbraak van RFID blijft echter de prijs van een RFID-tag: die loopt uiteen van 20 eurocent tot één euro. Zeker in de chemische logistiek kunnen de tags hoger uitvallen, want ze moeten worden beschermd tegen de vaak grove handling (automatische afvullijnen, vorkheftrucks etc). De prijs van de huidige tags staat vooralsnog in schril contrast met wat grote, in RFID geïntereseerde partijen (o.a. Wal Mart) willen betalen, namelijk ongeveer 5-10 eurocent per tag.
Meer informatie
In het volledige artikel wordt verder ingegaan op de kosten en de foutbestendigheid. Deze kunt u downloaden met behulp van onderstaande download button. U ontvangt dan het volledige artikel “RFID Kansen en belemmeringen”.
LIFECHIP® for Equine and Alpaca/Llama
RFID chips en NFC
|
08 Februari 2010 | 21:16:01
LIFECHIP® for Equine and Alpaca/Llama
Available with Bio-Thermo Technology!
See pricing options in ordering box below.
LifeChip® or LifeChip with Bio-Thermo Technology Radio-Frequency Identification (RFID) microchips offer a unique and unalterable means of identifying horses, ponies, alpacas and llamas of all ages and sizes.
LifeChip microchips, each about the size of a grain of rice, contain a passive transponder programmed with a unique 15 digit ISO-compliant number. Once in place, these microchips can be read by any Destron Fearing or ISO-compliant reader. (We recommend the Destron DTR4 or the Destron Pocket Reader - either one will also give a temperature reading from Bio-Thermo chips.)
Veterinarians subcutaneously administer the microchip in the neck of horses or in the poll of the head of alpacas/llamas with the help of a specailly designed, single-use syringe.
Numbers can then be registered in each animal's breed or animal type registry or kept in farm/ranch files for future reference.
Microchips provide proof of ownership in the event your horse, alpaca or llama is lost or stolen, as well as proof of identity for animals equine or camelids involved in breeding operations, competetive sports or international/domestic travel.
Each LifeChip Microchip is capped with a patented, bio-compatible material called BioBond®, which secures the microchip to the administration site within 24 hours of placement.
With optional Bio-Thermo® technology, LifeChip microchips can provide a quick and reliable reading of the animal's body temperature.
Horses of all ages, sizes and breeds can receive a LifeChip. Foals can receive a microchip at the time of their neonatal examination.
BIO-THERMO: EXCLUSIVE TO DESTRON FEARING
LifeChip microchips with Bio-Thermo technology give owners, breeders and veterinarians a quick and easy way to check a horse's/alpaca's, or llama's temperature.
To best utilize this technology, create a profile of the animal's normal temperature range by taking rectal and Bio-Thermo temperature readings under different circumstances (e.g., at rest and during travel, exercise, breding cycles, pregancy and lactation).
Consistent variations in the two readings can be identified as normal for that individual and cataloged for future reference.
AIVD waarschuwt voor digitale spionage
Totale controle
|
08 Februari 2010 | 16:46:02
AIVD waarschuwt voor digitale spionage
Buitenlandse inlichtingendiensten passen steeds vaker digitale spionage toe, waardoor ook Nederlanders op hun hoede moeten zijn, zo waarschuwt de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). In drie nieuwe brochures laat de dienst zien dat buitenlandse inlichtingendiensten het gebruik van ICT-mogelijkheden om informatie te bemachtigen niet schuwen. Het gaat dan met name om geheime politieke, militaire, economische en wetenschappelijke informatie.
De gegevens weten buitenlandse inlichtingendiensten vaak via spyware te bemachtigen. Via kwaadaardige bijlagen, besmette websites en besmette media, zoals USB-sticks, wordt de spyware uiteindelijk geïnstalleerd . Een andere mogelijkheid is het achterlaten van een laptop, Blackberry of telefoon in bijvoorbeeld de hotelkamer. Aanvallers kunnen dan informatie stelen of spyware installeren, zo merkt de AIVD op.
Bewustzijn
Hoewel gebruikers voor een deel van de ICT-afdeling afhankelijk zijn, kunnen ze ook zelf maatregelen nemen. De AIVD geeft verschillende tips, zoals het controleren van het e-mailadres, voorzichtig te zijn met het openen van bijlagen in e-mails en het achterlaten van e-mailadressen, het controleren van USB-sticks en het creëren van bewustzijn binnen de organisatie dat digitale spionage een dreiging is. Thuis doen werknemers er verstandig aan om een bijgewerkte virusscanner te gebruiken, geen gevoelige bedrijfsgegevens op de thuiscomputer te bewaren en bewust te zijn van de informatie die men op het web achterlaat.
Reizigers krijgen als advies zo min mogelijk gevoelige informatie mee te nemen, vertrouwelijke gegevens die wel mee moeten te versleutelen en die te registreren. In het geval ze dan verloren raken weet men wat er precies in verkeerde handen is terechtgekomen. Verder is het verstandig om USB-sticks en laptops in verzegelde tassen te bewaren en geen internet in openbare ruimten te gebruiken. Wie toch een internetverbinding nodig heeft, kan er beter geen vertrouwelijke informatie via versturen, zo waarschuwt de AIVD.
Update 22:54
De eerder aangeboden PDF-documenten zijn door de AIVD offline gehaald omdat hier metadata in aanwezig was. Zodoende was het kinderspel om de identiteit en e-mailadressen van AIVD-medewerkers te achterhalen.
CBP vecht VWS de tent uit over EPD
Totale controle
|
04 Februari 2010 | 21:49:10
CBP vecht VWS de tent uit over EPD
Gepubliceerd: Woensdag 3 februari 2010 Auteur: Brenno de Winter
Het Ministerie van Volksgezondheid negeert CBP-adviezen en probeert herhaaldelijk de toezichthouder verantwoordelijk te maken voor de privacy van het EPD. Dat lukt Klink niet.
Zo verzoekt het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) diverse malen om mee te praten én beslissen over het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD). Maar dat lukt uiteindelijk niet, omdat de privacywaakhond een andere taak heeft. Het CBP kan niet medeverantwoordelijk zijn en ook nog eens onafhankelijk toezicht houden.
Nieuwe wetgeving nodig
Dat die onafhankelijkheid nodig is, blijkt al in 2005 wanneer het CBP duidelijk stelt niet akkoord te gaan met de plannen. Die druisen namelijk in tegen de Wet bescherming persoonsgegeven. Het Landelijk Schakelpunt (LSP) voor het EPD mag er alleen komen als er daarvoor wetgeving komt om dit te regelen. Dat wetsvoorstel komt er. “Het is onvoldoende dat achteraf kan worden vastgesteld dat iemand zijn boekje te buiten is gegaan en onbevoegd toegang heeft gekregen tot een medisch dossier, nog daargelaten dat het waarschijnlijk onbegonnen werk is om al die loggegevens daadwerkelijk te controleren”, stelt het CBP in haar advies.
Welles-nietes
In een brief bij het wetsvoorstel EPD schrijft Klink dat CBP het vertrouwensmodel mede heeft opgesteld. CBP weet van niks en schrijft ook niet in de werkgroep te hebben gezeten. Kohnstamm is het zat en stapt naar de Volkskrant, die twee artikelen schrijft. Uiteindelijk is het CBP met wat mitsen en maren akkoord gegaan met de invoering van het Burger Service Nummer (BSN) in de zorg. De privacytoezichthouder is echter merkbaar ongelukkig. In april besluit de Eerste Kamer over het nu liggende wetsvoorstel.
De twist tussen het ministerie en het CBP komt naar voren in het dossier over de privacy rond het elektronisch patiëntendossier. Uit die documenten wordt duidelijk dat er vooral veel onenigheid is over plan om alle medische gegevens via een Landelijk Schakelpunt (LSP) toegankelijk te maken. Webwereld onderzocht het dossier samen met het blad Medisch Contact.
Op de rem trappen
Het CBP trapt vaker op de rem voor het EPD. Zo maakt de toezichthouder zich zorgen over de autorisatie. Het Nationaal ICT Instituut in de Zorg (Nictiz) werpt weer tegen dat als dit goed geregeld wordt er helemaal niemand mag kijken. Er moet aan zeven voorwaarden worden voldaan. Dit omvat een mogelijkheid tot bezwaar maken, op de hoogte zijn dat er informatie over patiënten wordt uitgewisseld en er moet een rechtspersoon komen waarin zorgaanbieders zijn vertegenwoordigd. Die rechtspersoon houdt dan zeggenschap over verwerking van gegevens in het Landelijk Schakelpunt. Als harde eis stelt het CBP dat de toegang beperkt moet zijn tot zorgverleners waarmee patiënt een behandelrelatie heeft. Ook het toezicht op basis van logging zint de toezichthouder niet. Het CBP vindt dat het ministerie een stap te ver heeft gezet, omdat toezicht achteraf wordt geregeld. “Logging is het sluitstuk, niet de oplossing voor gegevensbescherming”, concludeert de waakhond dan ook.
Ruzie om toezicht
Voor het CBP is het verder helder dat er toezicht moet komen als allerhande partijen de mogelijkheid krijgen om het patiëntendossier te bekijken. Het blijkt niet eenvoudig om dit goed te regelen en er wordt flink gesteggeld over wie dan op misbruik gaat letten. Uiteindelijk wordt betalingsverwerker Equens (toen nog Interpay) gevraagd onderzoek te doen. Die concludeert dat er teveel aandacht voor privacy is, maar stelt dat zonder het CBP te hebben gesproken. Het CBP reageert furieus op dit rapport en stelt vast dat de privacy ook in dit dossier het onderspit delft. De minister van Volksgezondheid probeert de zaak te sussen door te stellen dat privacy echt niet minder belangrijk is. Samen met de Inspectie voor de Volksgezondheid moet het CBP maar toezicht gaan houden.
CBP is te klein
Dat is weer een probleem voor de toezichthouder die hier te weinig mensen voor heeft. “Voor het specifiek toezicht op het EPD zal het CBP menskracht nodig hebben die we nu niet hebben”, staat in een e-mail van het CBP uit mei 2007. In vette letters staat daarbij: “Er mag dus niets worden gezegd over toezicht op het EPD door het CBP zonder dat we zekerheid hebben over middelen/capaciteit!”. Maar Klink weigert vervolgens hiervoor de knip te trekken. CBP-voorzitter Jacob Kohnstamm is er helemaal klaar mee. Hij schrijft op een gegeven moment met pen op een brief: "Wat mij betreft over en uit! Aannemen geen verdere actie ok?"
Één keer per jaar
In een reactie stelt het CBP prioriteit aan het patiëntendossier te geven. Het heeft twee onderzoeken gedaan naar regionale EPD's en ook diverse adviezen gegeven. "Wij kunnen echter als relatief kleine toezichthouder die zowel op de publieke als de private sector toezicht houdt, niet meer dan één keer per jaar of één keer per twee jaar onderzoek doen in het kader van het EPD", verzucht zegsvrouw Koosje Verhaar.
"Dit betekent dat wij geen continu en specifiek toezicht kunnen houden op de werking van het EPD in de praktijk, terwijl dit gezien de omvang en de aard van de gegevensverwerking in het EPD wel noodzakelijk is." De ruzie, die volgens Verhaar niet 'elkaar de tent uitvechten' is, is dan ook logisch: "Daarom heeft het CBP - ook in het openbaar - de minister opgeroepen een oplossing te vinden voor deze blinde vlek in het wetsvoorstel en alsnog maatregelen te treffen opdat wel sprake zal zijn van continu en specifiek toezicht."
29 jan 10. De politie mag kentekens van auto's die met camera's zijn vastgelegd straks tien dagen gaan bewaren. Daarmee kan de politie gemakkelijker daders achterhalen van misdrijven die kort daarvoor zijn begaan. De ministers Ernst Hirsch Ballin (Justitie) en Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) werken aan een wetsvoorstel dat dit mogelijk gaat maken.
Dat maakten de bewindslieden donderdag bekend. Als bijvoorbeeld de auto van een voortvluchtige overvaller wordt gefotografeerd, moet de politie deze gegevens nu nog weggooien als de auto niet eerder geregistreerd stond. Met de nieuwe regels heeft de politie meer tijd om te kijken hoe de overvaller zich uit de voeten heeft gemaakt.
De bewindslieden reageerden donderdag op een uitspraak van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP). Het college tikte de korpsen Rotterdam-Rijnmond en IJsselland op de vingers omdat ze kentekens waar niets mis mee is, te lang bewaarden. 'Het leidt ertoe dat iedere automobilist als potentiële verdachte wordt beschouwd', aldus Jannette Beuving, plaatsvervangend voorzitter van het CBP.
Politiebestanden
'Grote groepen burgers komen zo in politiebestanden terecht, terwijl ze niets op hun kerfstok hebben. Als alle korpsen dat zouden doen, krijg je een nationaal volgsysteem, waarbij alle burgers in politiebestanden zijn opgenomen. Het is een grote inbreuk op de privacy en op de rechten van burgers.'
Richtlijnen
Het CBP heeft vorig jaar richtlijnen gepubliceerd over de toepassing van automatische kentekenherkenning door middel van camera's door de politie. De korpsen erkennen volgens het CBP dat ze de zogenoemde no-hits bewaren en dat dit volgens de wet niet mag. Het politiekorps Rotterdam-Rijnmond bewaart de zogenoemde 'no-hits' desondanks 120 dagen, het korps IJsselland bewaart ze tien dagen. 'De politie weet heel goed wat wel en niet kan', aldus Beuving. 'De korpsen moeten als de wiedeweerga stoppen met het bewaren van no-hits.'
Verdachte
Desgevraagd noemen de korpsen het onzin dat iedere automobilist als potentiële verdachte in politiebestanden terechtkomt als zijn kenteken tijdelijk automatisch wordt geregistreerd. Het CBP maakt volgens hen de privacybelangen geheel leidend en daarmee het opsporingsbelang te ver ondergeschikt.
In Nederland werken 23 van de 26 politiekorpsen met het systeem van automatische kentekenherkenning, ANPR. Het CBP roept de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken op een einde te maken aan de ongeoorloofde praktijken. De twee onderzochte korpsen zal het college nader aan de tand voelen. Mogelijk leidt dat tot het opleggen van een last onder dwangsom.
Ter Horst wil wetswijziging voor scannen voertuigen
catchken ANPR
|
28 Januari 2010 | 21:17:13
Ter Horst wil wetswijziging voor scannen voertuigen
Minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken vindt dat de politie onmiddellijk moet stoppen met het bewaren van alle gescande autokentekens. Maar het kabinet vindt het wel een goed hulpmiddel voor de politie en gaat de wet daarom zo veranderen, dat het in de toekomst wel mag.
Bestanden
Twee politiekorpsen (IJsselland en Rotterdam-Rijnmond) overtreden willens en wetens de wet bij het registreren van kentekenplaten. Dat staat in een onderzoek van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP).
Sinds twee jaar kan de politie bij controles langs de weg direct zien of gescande nummerplaten al langer in hun bestanden staan geregistreerd. Als dat zo is, kunnen agenten meteen actie ondernemen. De gescande gegevens die niet verdacht zijn, moeten meteen worden verwijderd. Maar het politiekorps IJsselland houdt deze gegevens tien dagen opgeslagen en het korps Rotterdam-Rijnmond doet dat zelfs 120 dagen.
Boete Volgens het CBP gaat dat in tegen de wet, omdat zo ook de gegevens van onschuldige mensen in de politiebestanden terechtkomen. De korpsen wijzen de CPB-kritiek van de hand dat ze de privacy schenden. Ze wijzen erop dat de rechtbank in Zwolle akkoord is gegaan met bewijzen die de gegevens hebben opgeleverd. De korpsen krijgen mogelijk een boete. Het kabinet zegt nu dat het oordeel van het CBP weliswaar moet worden gevolgd, maar dat het wel gelooft in de methode.
Politie in fout met wet privacy
catchken ANPR
|
28 Januari 2010 | 21:14:05
Politie in fout met wet privacy
door Harold de Haan. donderdag 28 januari 2010 | 17:01
ZWOLLE - Politie IJsselland en Rotterdam-Rijnmond overtreden de wet met het gebruik van gegevens uit de automatische nummerherkenning (ANPR). Dat stelt het College Bescherming Persoonsgegevens na onderzoek.
De politiekorpsen zien dat anders. "De uitspraken van de CBP maken de privacybelangen geheel leidend en daarmee het opsporingsbelang te ver ondergeschikt", stellen zij.
Op de A28/A50 bij Zwolle werkt politie IJsselland sinds voorjaar 2008 met het systeem dat kentekens linkt met individuen die in het politiebestand voorkomen. Het gebruik van dit camerasysteem is toegestaan zolang de politie de kentekens wist die niet 'matchen' met verdachten in hun bestand. De korpsen IJsselland en Rijnmond bewaren echter alle gegevens. "En daarmee overtreedt de wetshandhaver willens en wetens de wet", aldus Koosje Verhaar van CBP. Volgens het adviescollege wordt daardoor iedere automobilist tot potentiële verdachte.
IJsselland en Rijnmond-Rotterdam spreken de resultaten niet tegen. In een schriftelijke verklaring zeggen zij dat over hun aanpak uitvoerig is overlegd met instanties als het Ministerie van BZ. Bovendien: "De Rechtbank in Zwolle heeft onlangs de ANPR-gegevens, uit de 'no-hitslijsten' als bewijsvoering geaccepteerd."
In Nederland werken 23 van de 26 politiekorpsen met het systeem van automatische kentekenherkenning. Het CBP roept de ministeries van justitie en binnenlandse zaken op een einde te maken aan de ongeoorloofde praktijken. De twee onderzochte korpsen zal het college nader aan de tand voelen. Mogelijk leidt dat tot het opleggen van een last onder dwangsom. "En daarin zullen wij niet aarzelen", meldt Verhaar die aangeeft dat de uitslagen niet als verrassend mogen worden beschouwd. "In november hebben de korpsen al de eerste resulataten gezien. En die weken niet af van het definitieve rapport dat nu op tafel ligt."
Politiekorpsen handelen in strijd met de wet bij toepassing ANPR - ‘No-hits’ na automatische kentekenherkenning niet direct vernietigd
catchken ANPR
|
28 Januari 2010 | 11:16:15
Politiekorpsen handelen in strijd met de wet bij toepassing ANPR - ‘No-hits’ na automatische kentekenherkenning niet direct vernietigd
Het College bescherming persoonsgegevens (CBP) concludeert na onderzoek dat de politiekorpsen Rotterdam-Rijnmond en IJsselland in strijd met de Wet politiegegevens (Wpg) handelen door ‘no-hits’ voortvloeiend uit het gebruik van automatische kentekenherkenning (ANPR) 120 respectievelijk 10 dagen te verwerken. Automatische kentekenherkenning mag op grond van de Wpg – die op 1 januari 2008 in werking trad - voor de uitvoering van de dagelijkse politietaak onder voorwaarden worden toegepast. Alleen de ‘hits’ (dat zijn de kentekens die in de automatische vergelijking leiden tot een ‘match’ met een kenteken in het vergelijkingsbestand) mogen worden bewaard. Een 'no-hit' betekent dat een gescand kenteken niet voorkomt in het vergelijkingsbestand en dat dit kenteken dus niet wordt gezocht in het kader van de ANPR-actie. Deze kentekens moeten direct worden vernietigd. “Als de politie no-hits niet direct vernietigt, komt iedere automobilist die over een traject rijdt waar de politie automatische kentekenherkenning toepast als potentiële verdachte in de politiebestanden terecht. Dit is in strijd met de wet en een onrechtmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer”, aldus Jannette Beuving, Collegelid. Het CBP sluit met de definitieve bevindingen de onderzoeksfase af. Het wettelijk kader voorziet er in dat indien het CBP voornemens is een last onder dwangsom op te leggen, de twee politiekorpsen in de gelegenheid worden gesteld in een hoorzitting nogmaals hun zienswijze te geven.
Het CBP concludeert dat het politiekorps Rotterdam-Rijnmond in strijd handelt met de Wpg door no-hits voortvloeiend uit de toepassing van ANPR in het kader van de uitvoering van de dagelijkse politietaak 120 dagen te verwerken. Het CBP concludeert voorts dat het politiekorps IJsselland in strijd handelt met de Wpg door no hits voortvloeiend uit het gebruik van ANPR in het kader van de uitvoering van de dagelijkse politietaak 10 dagen te verwerken. De twee politiekorpsen erkennen dat zij no-hits verwerken én dat hiervoor geen wettelijke basis is. Het CBP kan niet anders dan concluderen dat deze korpsen willens en wetens de wet overtreden.
Het CBP publiceerde op 14 juli 2009 de Richtsnoeren ANPR, De toepassing van automatische kentekenherkenning door de politie. In deze richtsnoeren is uiteengezet welke uitleg van de wettelijke normen het CBP als toezichthouder hanteert bij de uitoefening van zijn bevoegdheden.
Privacy bedreigt onze veiligheid.
Totale controle
|
25 Januari 2010 | 19:32:28
Privacy bedreigt onze veiligheid.
Door Klaas van der Kolk
Uw vrijheid is een gevaar voor ‘onze’ veiligheid. De overheid geeft ons te kennen dat de burger ‘gevoelige’ informatie kan en of moet afstaan aan overheidsinstanties voor verwerking van persoonsgegevens met als doel: het kwaad te bestrijden en een veilige samenleving creëren. Maar, is het middel hiervoor voldoende toereikend of is het disproportioneel? en wat zijn de nadelige bijwerkingen en of nadelige gevolgen voor de burger? Door het verzamelen van gegevens van ieder individu heeft de overheid iedereen in kaart gebracht, al de persoonsgegevens en ook van degenen waar we van afstammen en ons complete netwerk. De overheid geeft aan dat de burger niets heeft te verbergen indien deze zich aan de wet heeft gehouden; de goede mens. Deze goede mens heeft niets te verbergen, maar kan deze mens ook iedereen aan wie zij haar informatie vrijwillig of verplicht afstaat ook vertrouwen? Hoeft zij niemand te wantrouwen? Dit zou naïef zijn en niet getuigen van enige geschiedskennis en of mensenkennis. Is de overheid een betrouwbare partner bij de verzameling en verwerking van persoonsgegevens? Zijn de systemen die de informatie verwerken betrouwbaar en zijn de mensen die met deze systemen betrouwbaar? De overheid geeft aan dat de burger niet hoeft te vrezen, ze kan de overheid; de persoonsgegevensverwerker, vertrouwen. De mens hoeft haar (de overheid) niet te wantrouwen. Hoe anders is de overheid die op allerlei manieren persoonsgegevens verzamelt van alle mensen, niet altijd specifiek gericht, doch bij een ieder waarna een selectie kan plaatsvinden op basis van bepaalde specifiek verkregen informatie door derden. Door al de informatie van alle burgers te verzamelen doet de overheid het vermoeden dat zij niet geloven in de goedheid van de mens en dus de burger wantrouwt en dientengevolge al de persoonsgegevens die betrekking hebben op het sociale leven van de mens wil vastleggen. Het argument dat indien men niets fout doet men niets te verbergen heeft en dus niemand hoeft te wantrouwen wordt door de overheid in omgekeerde vorm consequent toegepast. Het veelvuldig opslaan en verwerken van persoonsgegevens impliceert dat de overheid haar burger wantrouwt. De overheid gaat niet uit van het goede van de mens maar van het kwade in de mens. Maar kan door het verzamelen van de persoonsgegevens het kwaad uit de mens worden gehaald of wordt opgespoord om vervolgens uit de samenleving te worden verbannen. Door de hoeveelheid informatie die wordt verzameld en verwerkt, ligt foutverwerking op de loer. Het is geen 100% waterdicht verwerkingssysteem. Het verzamelen van gegevens gaat niet aan de hand van een op voorhand geselecteerde indicatoren. De gegevens worden van iedereen ongeacht wie vastgelegd met onder ander als doel; het kwaad opsporen en verwijderen. En dat graag voordat het misdrijf is gepleegd. Het kwaad uit de samenleving krijgen ten koste van de verworven vrijheden die de mens heeft. Volstaat het huis der wet dan niet? Is de bandbreedte waarbinnen de samenleving zich bevindt te eng of te ruim? De wèt zal de samenleving binden en haar vrijheid geven. Klaarblijkelijk volstaat de wet niet meer en dienen andere middelen te worden ingezet om de ‘vrijheid’ of veiligheid van de mens te kunnen waarborgen. Meer zou er kunnen worden gekeken naar het veronderstelde kwaad in de mens dat niet kan worden gestuurd door de overheid gehanteerde en door de samenleving gerespecteerde wet. De overheid komt terug op het uitgangspunt dat de mens goed is. Deze ontwikkeling brengt met zich mee dat de overheid zichzelf misschien wel vertrouwt maar de mens per definitie wantrouwt en haar dientengevolge kan beschouwen als een verdachte. Ieder mens is namelijk ‘geneigd tot alle kwaad’ en om die neiging of de uitvoering daarvan en de daarbij betrokken personen preventief of naderhand te sturen of op te sporen is het goed om al de informatie van de mens, ‘goed of kwaad’ te verzamelen en te verwerken.
Het gaat niet alleen om privacy, maar om veel meer. Het gaat om vrijheid versus totale controle van de overheid. Al de goede bedoelingen ten spijt zal de verzameldrift van de overheid uitmonden in een grote berg informatie alwaar vervolgens op zoek moet worden gegaan naar de speld in de hooiberg, met de mogelijk gevolgen die betrekking hebben op identiteitsfraude, diefstal en misbruik van gegevens. Ondanks dat kan en moet men de vraag stellen of de veilige samenleving realistisch is nu het kwaad al eeuwenlang in de mens en in de samenleving zit. Kan het kwaad door het inzetten van verschillende controlemechanismen waardoor er een inbreuk plaatsvindt op de klassieke grondrechten die opgetekend staan in onder andere de Grondwet, het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het Verdrag van Lissabon worden bestreden? Het kwaad is er!, en dient gericht te worden aangepakt, zonder deze smet te werpen op de gehele samenleving. Door de verzameldrift van de overheid wordt een moeras van informatie gecreëerd waar niemand meer uit kan komen, niet degenen die er mee moeten werken maar ook de burger die haar persoonsgegevens daar heeft achtergelaten. Door het creëren van dit informatiemoeras heeft de overheid voldaan aan de wens van de op rampkoers geraakte politici die alle persoonsgegevens willen opslaan waardoor de mens transparant is geworden en er met één oogopslag een ‘personal data scan’ kan worden gemaakt. Naast commerciële doelen hebben ook justitie en de opsporingsdiensten belang bij deze informatie. Maar is het doel dan al bereikt? Als iedereen al de informatie van zichzelf heeft afgestaan is er sprake van een veilige samenleving? Waarschijnlijk niet. Wat is het gevaar van het prijsgeven van de persoonsgegevens of informatie wat terecht is gekomen in het moeras? Misbruik? Datamining? Profilering? Misschien allemaal doemscenario’s, doch de praktijk is weerbarstig. Er zijn voldoende gevallen te noemen van een verkeerde of onjuiste verwerking van de informatie. Maar buiten dat, de vrijheid van de burger dient het nooit af te leggen tegen de onmaakbare veilige samenleving. Zolang het kwaad niet uit de burger en uit de samenleving weg is zal elk vorm van controle leiden tot een andere vorm van kwaad namelijk; totale controle. En dat goed; totale controle over het handelen van de mens zal meer kwaad teweeg brengen dan al het kwade van vandaag de dag.
De utopie van de maakbare veiligheid
Totale controle
|
25 Januari 2010 | 12:50:11
De utopie van de maakbare veiligheid
Zaterdag 23 januari Peter Rietveld
Nederland heeft weer een nieuwe volksziekte, vindt D66-er Menno van der Land. Hij doopte de aandoening privacyfundamentalisme. Met deze dooddoener serveert hij de bezwaren tegen nieuwe naaktscanners op Schiphol af. Opmerkelijk, vooral omdat zijn partijgenoten Pechtold en In ’t Veld juist pleiten voor meer privacybescherming.
Van der Land zelf vertoont hiermee symptomen van een andere, iets eerder ontdekte aandoening: veiligheidsutopisme. Deze kwaal is ontdekt door de criminoloog Hans Boutellier, directeur van het Verwey-Jonker Instituut: “het onhaalbare verlangen naar het samenvallen van maximale vrijheid en maximale veiligheid”. De denkfout van het veiligheidsutopisme is het geloof in een maakbare veiligheid.
Het mantra van dit geloof is dat je alles moet doen wat mogelijk is om problemen te voorkomen. Doe je niet alles, dan ben je schuldig als het misgaat. Preventie boven alles, is het motto van de veiligheidutopist, en de eerstverantwoordelijke is de overheid. Ook van der Land toont zich in zijn artikel aanhanger van dit dictum. Waartegen Boutellier waarschuwt: “Veiligheid is een onverzadigbare behoefte en het najagen daarvan kan een obsessie worden”.
Op jaarbasis een paar miljard uitgeven om misschien drie levens te redden is voor de veiligheidsutopist een volkomen valide en zelfs onvermijdelijke maatregel. Alle kinderen 24x7 volgen en alle ouders onder staatstoezicht stellen om een kindermoord te voorkomen, ook.
Of ik daar iets op tegen heb? Ik ben toch niet tegen veiligheid? Nou, het is dat je het vraagt want ik zie toch een paar lastige probleempjes.
Allereerst en bovenal is er het probleem de maakbaarheid zélf. Werkt de voorgestelde maatregel überhaupt wel? Helpt het Elektronisch Kinddossier tegen kindermoord? Helpt het EPD tegen medische fouten? Helpt de identificatieplicht tegen geweld op straat? Leidt de legitimatieplicht in ziekenhuizen tot minder medische fouten? (Ja, dat wordt echt serieus beweerd). Helpen meer bevoegdheden voor justitie en politie tegen terrorisme? Helpt de inval in Irak tegen de spanningen in het Midden Oosten? Helpen de aangeschafte naakstcanners op Schiphol tegen bomaanslagen?. Helpt het Internationaal recht tegen oorlog? Het antwoord is dan: soms, of misschien. Maar meestal is het antwoord: we kunnen niet vaststellen of het helpt. Maar we hopen het wel. Waar vervolgens bij nader inzien maar al te vaak blijkt dat de maatregel helemaal niet helpt.
Beveiliging is in de praktijk knap lastig, er is maar al te vaak een groot verschil tussen het doel en het effect van de maatregel. Dus als je privacy inlevert voor meer veiligheid, raak je iets kwijt waar je al dan niet aan hecht, maar de kans dat je er daadwerkelijk meer veiligheid voor terugkrijgt is bijzonder klein.
Het tweede probleem is veel banaler: geld. Beveiligen kost geld – veel geld. Je moet afwegen of het redden van een mensenleven in een vliegtuig meer geld waard is dan het redden van een mensenleven in een thuissituatie, een ziekenhuis of in het verkeer. Je budget is immers beperkt. Meer veiligheid is dus maar afwachten, minder geld is een zekerheid.
Het derde probleem is bijwerkingen. Baat het niet, dan schaadt het niet? Dat gaat bij beveiliging maar zelden op. Iedere maatregel heeft bijwerkingen, die je niet kunt vermijden. De beveiliging van de één is per definitie de overlast of onveiligheid van de ander. Zo zijn de onderzoeken naar mogelijke bijwerkingen van ‘naaktscanners’ nog niet afgerond, en zijn er signalen dat er mogelijk een verhoogde kans op kanker zou zijn. Los van dit soort directe bijwerkingen: of je vliegtuig nu met jou er nog in terugvliegt omdat er een raar pakketje of een verdachte reiziger aan boord is, of dat je drie uur extra moet wachten op een trein, het is overlast. Dat je meer tijd op een vliegveld doorbrengt dan dat je in het vliegtuig zelf zit, met dank aan allerlei voorzorgsmaatregelen, is ook overlast. En als je op ieder vliegveld apart wordt genomen voor extra onderzoek en te maken krijgt met de bijpassende verdachtmakingen en intimidatie, is dat heel veel overlast. Je zou het maar zo als onveiligheid kunnen ervaren. Als blanke burger tref je het dan nog, want dan word je niet zo snel gezien als verdachte van terrorisme. Tot de IJslanders aanslagen gaan plegen op Britse en Nederlandse vliegtuigen, in verband met de herstelbetalingen voor Icesave. Het wordt dus nooit voor iedereen veilig.
Het vierde probleem is dat veiligheid voor de een iets anders betekent dan voor de ander. Er zijn verschillende agenda’s en verschillende belangen. Zo moet je niet denken dat het bij de luchtvaart alleen gaat om het redden van mensenlevens; de luchtvaart heeft als sector te maken met een grote gevoeligheid voor angst – als mensen bang zijn om te vliegen, dan vliegen ze niet. Geen passagiers is dodelijk voor de luchtvaart. Af en toe een kaping niet.
Een vijfde probleem dat een grote rol peelt is de klassieke veiligheidsparadox: hoe meer veiligheid we hebben, hoe erger we een inbreuk daarop ervaren. Dat zie je goed terug in de onderzoeken in ons land – mensen die minder met criminaliteit te maken hebben, voelen zich minder veilig. Dus hoe veiliger we de boel maken, hoe onveiliger we het gaan vinden. En hoe harder we schreeuwen om meer maatregelen. Zo wordt veiligheid een obsessie. En je portemonnee steeds leger.
Het zesde probleem is dat van de afnemende meeropbrengsten. Dit effect zie je goed in het autoverkeer – de invoering van de veiligheidsgordel en de valhelm scheelde enorm veel mensenlevens. Maar de opeenvolgende maatregelen zoals het derde remlicht, voorlichtingscampagnes en opeenvolgende snelheidsbeperkingen hebben steeds minder resultaat, tot er een restcategorie verkeersslachtoffers overblijft die je maar niet weg krijgt, al laat je iedereen in een tank rondrijden. Dat is normaal – er zal altijd een onbereikbare restcategorie overblijven. Toeval blijft immers bestaan, hoe graag je dat ook weg wilt reguleren. En menselijke stupiditeit natuurlijk, dat blijft ook bestaan. Je kunt de menselijke factor in het verkeer zo veel mogelijk reduceren – door technologie. Een hele vette computer met een boel sensoren in iedere auto en geleidende systemen langs iedere weg. Kost ook een lieve duit. Maar onfeilbare technologie zullen ze nooit gaan leveren. Verkeersslachtoffers blijven.
Het zevende probleem is de realiteit van beveiligingsmaatregelen. Je doet wat je kunt. De meeste veiligheidsmaatregelen lossen problemen niet helemaal op, maar maken de kans op problemen kleiner en de gevolgen minder erg. Dit maakt beveiligingsmaatregelen bijzonder gevoelig voor kritiek – ze roeien het probleem immers niet met wortel en tak uit. Een goed voorbeeld hiervan is het Nederlandse drugsbeleid. Critici kunnen altijd roepen dat het gedogen niet helpt – er worden immers nog steeds drugs gebruikt. Het gedoogbeleid heeft tot doel het probleem te verkleinen, omdat volledig uitbannen gewoonweg niet lukte. Om vervolgens te stellen dat dit gedoogbeleid faalde, omdat het drugsgebruik niet volledig uitgebannen is, is erg gemakkelijk scoren. Een even goed voorbeeld is het vuurwerkdossier – ondanks alle beperkende maatregelen begon 2010 met minder ogen en minder vingers. Dan maar helemaal verbieden? De ieder jaar grotere hoeveelheid illegaal vuurwerk maakt overduidelijk dat dat niet zal helpen, toch is een pleidooi voor een totaalverbod een even vast Nieuwjaarsritueel als het schansspringen in Garmisch Partenkirchen. Ook hier is Rupsje Nooitgenoeg aan het werk.
Als laatste probleem zie ik de enorme uitbreiding van het taakgebied van de overheid. Waakte Bromsnor vroeger alleen tegen criminaliteit, en was vooral reactief, tegenwoordig moet Oom Agent samen met een groeiend aantal toezichthouders en gespecialiseerde autoriteiten overal tegelijk zijn en alles maar zien te voorkomen. Daarvoor wordt hij voorzien van steeds meer bevoegdheden en technologie. Zo ontstaat een grote en machtige overheid. En ook een heel kostbare. Maar resultaten zijn daarmee nog steeds niet verzekerd. Grote organisaties zijn zoals bekend zelden effectief.
Terug naar de luchtvaart. De bereidheid om met grote bedragen bij te dragen aan de veiligheid van het luchtverkeer is op de keper beschouwd vooral ondersteuning van de economische belangen van de sector. En deze belangen zijn blijkbaar heel erg veel waard, zodanig dat andermans geld en privacy geen rol spelen. Vergeet niet dat we de vingerafdrukkendatabase en ons nieuwe paspoort óók omwille van de veiligheid van de luchtvaart hebben gekregen, in het kader van het ICAO.
Ja, hoor je dan, terroristen hebben toch een sterke voorkeur voor de luchtvaart en daarom moeten we daar de boel beter beveiligen? Nou, kijk, het ligt wat genuanceerder. De terroristen achter de aanslagen van de afgelopen jaren hadden wel een lichte voorkeur voor vliegtuigen en vliegvelden, maar inmiddels zijn ook ambassades, synagogen, hotels, oorlogsschepen, cruiseschepen, discotheken (Bali en Berlijn), treinen (Madrid, de Punt), bussen (Londen) en zelfs hele stadswijken (Mumbai) het doelwit geweest. Maar zijn er voorstellen gedaan scanpoortjes te plaatsen op alle perrons, bushaltes en stranden? Niet dus, natuurlijk niet. Omdat de reacties op aanslagen op de luchtvaart veel groter zijn, is dat voor terroristen een reden te meer om dat als doelwit te nemen – het doel van terrorisme is immers niet zoveel mogelijk te doden, maar zoveel mogelijk aandacht voor het politieke doel te krijgen.
Zo gaat inmiddels het grootste deel van de prijs van een passagiersvliegtuig op aan veiligheidsvoorzieningen, en ook de kosten van alle vormen van beveiliging op en rond het vliegen zelf en het vliegveld zijn torenhoog. Het gevolg is dat je nergens zo veilig bent als in een vliegtuig. Wil je een vergelijkbare veiligheid realiseren in bijvoorbeeld een ziekenhuis of in het wegverkeer, dan zou het EPD niet – zoals nu – voor een grijpstuiver in elkaar geknutseld moeten worden en zou de maximumsnelheid in de bebouwde kom naar 15 km per uur gaan, op snelwegen naar 35.
Evenzeer asymmetrisch is dat we voor een marginale veiligheidsverbetering in de luchtvaart moeiteloos miljoenen uitgeven waar we dat voor andere, veel beter aantoonbare veiligheid, zoals voedselveiligheid, ziekteveiligheid, milieuveiligheid of oorlogsveiligheid niet doen. Al helemaal niet als dat over dit soort veiligheid in andere landen gaat. Nee, dan soebatten we er liever over of die stuiver niet voor de helft verkeerd wordt uitgegeven of stellen botweg dat je de derde wereld gewoon hun oorlogen moet laten voeren omdat dat goed voor ze is.
Deze asymmetrie maakt duidelijk dat het veiligheidsutopisme alleen een paar stokpaardjes berijdt en helemaal niet gedegen met onze veiligheid omgaat. Dat de luchtvaartsector in deze debatten haar eigen belangen behartigt, is logisch. Alleen, dat politici en burgers daar kritiekloos intrappen is onthutsend. Het moment van de veiligheidsobsessie, waar Boutellier voor waarschuwt, is al aangebroken.
Hoe irrationeel dit denken is, zie je ook aan onze eigen Defensie; voor een paar stuivers minder dan het halve minimum moet ons land veiliggesteld worden van de ultieme ramp, oorlog. En vervolgens wordt dat geld weggegooid in missies die als primair doel hebben het aanzien van onze vergadertijgers in internationale gremia op peil te houden en de smet van Srebrenica op de morele superioriteit van Nederland Gidsland te wissen. Om van de voorgenomen aanschaf van Amerikaanse prestigejagers om maar ‘Atlantisch loyaal’ te zijn niet te spreken. Deze excessen zijn een rechtstreeks gevolg van het gemakzuchtig uit de weg gaan van het relevante veiligheidsdebat door burgers en politiek, zodat minuscule belangen – de status en carrière van een paar kopstukken – de echte belangen kunnen verdringen. Wie weet is ons hele defensiebudget wel weggegooid geld, omdat we ons niet verdedigen tegen wat ons bedreigt. Of omdat we ons niet kunnen verdedigen. Of niet hoeven - maar deze vragen stellen we nooit; uitgaan van een paar bejaarde ‘hoekstenen voor het beleid’ zonder er verder over na te denken, is veel gemakkelijker.
Veiligheid is het bewust kiezen voor de best haalbare opties op basis van beperkte financiële middelen en uitvoerbare maatregelen, hoe vervelend en hoe onsmakelijk dat soms ook is. Deze keuzes uit de weg gaan en onze veiligheid overlaten aan belangenclubjes en politieke avonturiers, is levensgevaarlijk. De prijs voor ons vluchtgedrag zullen we op een keer alsnog moeten betalen, en van dat vooruitzicht word ik niet vrolijk. Daarom moeten we zo snel mogelijk afstappen van de veiligheidsutopie en ons afvragen wat we nu eigenlijk het allerbelangrijkste vinden en daar onze aandacht en inspanningen op richten. En dan niet alleen preventief graag, maar pragmatisch en realistisch. Waarbij onlosmakelijk hoort dat we bepaalde risico’s accepteren en maatregelen die niet blijken te werken, intrekken. Vanwege de bijwerkingen en de geldverspilling.
Door Peter Rietveld, Senior Security consultant bij Traxion - The Identity Management Specialists -
PIPS provides Sintel Italia with SpikeHD cameras. CCTV in combinatie met ANPR
catchken ANPR
|
24 Januari 2010 | 20:27:48
PIPS provides Sintel Italia with SpikeHD cameras
21st Jan 2010
PIPS Technology has provided the Italian systems integrator, Sintel Italia, with over 200 of their P382 SpikeHD cameras. The cameras have been installed to provide ANPR as part of the a larger CCTV based Homeland Security installation for the Reggio Campania and Calabria regions of Italy.
The SpikeHD camera will not only capture and read the license plates of regular cars and commercial vehicles, but will also capture and read the license plates of motorbikes and mopeds. The ANPR system will provide license plate information to a central application, where comparison will be made against known vehicles of special interest. If a positive comparason is made, the user will be notified as a 'hit' and the CCTV system wil be used to track the vehicle.
PIPS SpikeHD camera was chosen due to the fact that it could provide single lane coverage, provide high performance in terms of correct reads and its ease of use and integration. Mr Emanuele Polizzi, who is part of Sintel Italia's Technical Staff said at the time of installation that he was "very impressed with the cameras; The installation of the cameras is very straight forward. The cameras that are already in place are working well and capturing more number number plates than expected." "PIPS Technology have produced a high quality product and delivered the cameras to us within a short time scale" said Mr Polizzi. Paul Negus, Managing Director of PIPS Technology, has also spoken of his excitement of the Sintel project. "The SpikeHD camera is still a relatively new product on the market, so working with Sintel on this project has really given PIPS the chance to show how quickly such large orders can be turned around and how well the product can work, not only in the UK, but in other countries around the world".
Vragen D66 over opslaan beelden bodyscanners
Totale controle
|
24 Januari 2010 | 14:05:35
Vragen D66 over opslaan beelden bodyscanners
Europarlementariër Sophie in ’t Veld heeft vragen gesteld in het Europees Parlement in Straatsburg over berichten dat bodyscanners wel degelijk beelden kunnen opslaan en versturen.
veiligheid
“Beelden van bodyscanners opslaan of ze per computer versturen is een onnodig groot risico voor de privacy. We willen niet dat er straks naaktbeelden van mensen op het internet terecht komen. Het opslaan van beelden voegt ook niets toe aan de veiligheid“, zegt In 't Veld. Ondanks beloften van de Amerikaanse overheid dat gegevens niet opgeslagen zullen worden, blijkt uit overheidsdocumenten dat in de offerte voor de scanners wel degelijk specifiek om deze technische mogelijkheden is gevraagd.
druk VS
Vandaag is de Europese Raad van ministers in het Spaanse Toledo bijeen om te praten over een gezamenlijke regeling voor veiligheidsscanners op Europese vliegvelden. Verschillende landen in de EU, waaronder Nederland, hebben inmiddels bodyscanners besteld. “D66 vindt dat de EU de druk van de VS moet weerstaan om hetzelfde systeem in te voeren en dat is de reden van mijn parlementaire vraag”, licht in ‘t Veld toe.
Minister van Justitie Hirsch Ballin
Tegelijkertijd heeft D66-leider Alexander Pechtold de Nederlandse minister van Justitie om opheldering gevraagd. Voor Schiphol zijn zestig nieuwe scanners besteld en D66 wil van de minister weten of hiermee net zoals in de VS beelden kunnen worden bewaard.
Microsoft woos EU privacy watchdogs
Totale controle
|
21 Januari 2010 | 23:02:31
Microsoft woos EU privacy watchdogs
Published: Wednesday 20 January 2010
Microsoft's Bing search engine will retain private Internet search data for a maximum period of six months, the ICT giant announced yesterday (19 January) as EU antitrust regulators started to scrutinise the company's alliance with Yahoo.
Background:
The main data to keep track of Web users are their Internet Protocol addresses and logs related to their online activities, called "cookies". An IP address is the identification number given by Internet service providers to every computer connected to the Web. Desktop computers usually keep the same IP address, but addresses tend to change with laptops as they are often used in different locations, using different service providers.At the moment, EU legislation does not define the nature of an IP address as private or otherwise. The Data Protection Directive says private data is "any information relating to an identified or identifiable natural person". However, the new Commission plans to review the directive.
The European group of privacy protection authorities (Article 29 Working Party) concluded in 2007 that the IP address is related to an "identifiable person" and should thus be considered personal data. Cookies are information stored on users' computers by search engines and other online software. By retrieving the cookies, search engines put together detailed profiles of users every time they access the Web. This improves the quality of services offered: thanks to cookies, there is no need to retype passwords to access a restricted area, for example. However, such information reveals much about the user, and it is often used to send unsolicited and targeted advertisements.
Microsoft offered to reduce from 18 to six months the period it retains the IP addresses of Internet users making queries through its Bing search engine, the company said. The change will be implemented over the next 12 to 18 months, it added. In a statement, Microsoft underlines that "there are many good reasons to retain and review search data," such as improving the quality of search results, protecting against fraud and maintaining a secure and viable business. "But consumer privacy can and must be preserved," the company added in an attempt to win the favour of EU regulators. EU national privacy regulators, brought together under the so-called Article 29 Working Party, had earlier stated that they "do not see a basis for a retention period beyond six months" for data collected on the Internet. With this announcement, Microsoft appears to be making eyes at EU privacy watchdogs, just as a new commissioner on data protection is due to take office. Viviane Reding, the EU's commissioner-designate in charge of justice and fundamental rights, has already indicated that she would adopt a tough line on privacy protection, signalling her intention to step up safeguards on the collection and use of personal data (EurActiv 18/12/09).
Antitrust investigation on Yahoo! alliance
The move comes as the US giant submits a dossier to EU antitrust authorities regarding its alliance with Yahoo!, which it hopes will counter the dominance of Google in the Internet search and advertising market. The Commission is expected to give its response to the operation in February. Microsoft's offer on data protection, although better than Google's - which retains IP addresses for nine months - nevertheless appears to fall short of requirements informally set by EU privacy regulators, who requested that IP addresses be treated as personal data. For Microsoft, this would imply asking for users' consent every time their private information is collected (see 'Background'). Moreover, regulators are asking Internet companies to cut down the retention period for Internet "cookies" to six months, while both Microsoft and Google continue to keep them for 18 months.
EU enterprises and online business
Microsoft's announcement also comes as European statistical office Eurostat published updated figures on the EU online market, revealing that 12% of the aggregate turnover of European enterprises can be attributed to eCommerce.
Ireland leads the group of countries well beyond the EU average on eCommerce. Indeed, 26% of Irish turnover comes from online selling. In Finland and Sweden, eCommerce amounts to 18% of the overall turnover of private business. In Bulgaria, Romania and Cyprus, the figure is below 2%. Eurostat also reports that 3% of EU companies are now using RFID technology for different purposes. RFID tags are microchip tags which seek to identify and retrieve products, for example along the supply chain. They are widely recognised as the modern-day version of bar codes, although some privacy-related issues have been raised over the usage of these tags. According to Eurostat, the majority of the companies that have adopted RFID use the tags for access-control purposes. Tracking products and payment applications are the other most common uses, the poll revealed.
Doelen niet allemaal gehaald, toch blijft het cameratoezicht
Totale controle
|
21 Januari 2010 | 22:54:22
Doelen niet allemaal gehaald, toch blijft het cameratoezicht
Extra camera’s in Leeuwarden
dinsdag, 19 januari 2010
Leeuwarden - In Leeuwarden blijven hoogstwaarschijnlijk acht camera’s hangen om toezicht te houden op de binnenstad. Mogelijk wordt het toezicht zelfs uitgebreid met twee mobiele camera’s. Ook al is een van de belangrijkste doelen van het project niet gehaald: het is er niet veel veiliger op geworden in de stad.
Dat was wel een van de eisen die de gemeenteraad in 2007 stelde, bij een verlenging van de proef met cameratoezicht. De afschrikwekkende werking van de camera moest ervoor zorgen dat het aantal geweldsincidenten op stapavonden in twee jaar tijd zou afnemen met 15 procent.
Maar uit een evaluatie die gisteravond door de raad werd besproken, blijkt dat het aantal incidenten met slechts 3 procent is gedaald.
En dus moeten de camera’s uit, vinden FNP en SP. ,,De doelstellingen zijn bij lange na niet gehaald. De tijd en geld die we erin hebben gestoken hebben niet opgeleverd wat we beoogden. We zien liever gewoon agenten op straat”, zei raadslid Arie Visser (SP).
Ook Pal/GroenLinks vindt het tijd te stoppen. Een kwestie van consequent zijn, vindt Gerben Hoogterp. ,,We vonden dat we dit aan cijfers moesten afmeten. Dan moet je dat ook doen.”
Gestopt
Het cameratoezicht is toch al niet meer zo bejubeld als methode om geweld te voorkomen, illustreerde Hoogterp met een rijtje feiten. Zo zou uit een onderzoek in opdracht van de Tweede Kamer blijken dat het preventieve effect van cameratoezicht niet met harde cijfers te onderbouwen valt. De Amsterdamse wijken Oud Zuid en de Bijlmer stoppen met toezicht.
Uit een Rotterdams onderzoek zou blijken dat mensen zich juist minder prettig voelen door de opnameapparatuur. En ook de gemeente Assen stopte onlangs met camera’s.
Maar de kleinere partijen vonden gisteravond een raadsmeerderheid tegen zich die wel wil doorgaan met cameratoezicht. ,,We zijn al jaren voor. Dóórgaan”, zei Henk Drewel (CDA).
De VVD wil zelfs wel uitbreiden met camera’s in gebieden met veel studenten en mobiele camera’s om jeugdoverlast in de gaten te houden. ,,Veiligheid is belangrijker dan privacy”, zei Sieds Brouwer.
PvdA’er Amerins Dikken is vóór doorgaan met cameratoezicht. ,,Het werkt inderdaad niet preventief, maar voor de politie is het wel een goed opsporingsmiddel. Die ziet zo waar het misgaat en heeft bewijsmateriaal.”
Een ander doel van het cameraproject is bovendien wel gehaald, bepleitte ze: mensen geven aan dat ze zich veiliger voelen. 10 procent was het doel, maar na twee jaar cameratoezicht is zelfs 14 procent van bewoners en bezoekers van de binnenstad zich veiliger gaan voelen - ook al is dat feitelijk amper zo.
Voetbalwedstrijden
Alle reden voor burgemeester Crone te willen doorgaan met het toezicht. Hij opperde zelfs een uitbreiding. ,,Er zijn twee mobiele camera’s gekocht om de situaties rond voetbalwedstrijden in de gaten te houden. Maar ik sluit niet uit dat ik die ook wel eens in de binnenstad zal inzetten.”
Politiechef Sylvia te Wierik was bij de vergadering aanwezig om ook te pleiten voor voortzetting. ,,Cameratoezicht is geen wondermiddel, maar het werkt wel om snel te kunnen zien waar het in de stad misgaat.”
Camera's in Zuidoost helpen niet
Totale controle
|
21 Januari 2010 | 22:46:43
Camera's in Zuidoost helpen niet
De onveiligheidsgevoelens in de winkelcentra blijven ondanks de van camera's hoog. Een ruime meerderheid van de bewoners (67 tot 82 procent) voelt zich onveilig in het cameragebied. Archieffoto GPD
AMSTERDAM - De ruim veertig camera's in de winkelcentra in Zuidoost blijken nauwelijks van invloed op de criminaliteit en de veiligheidsgevoelens van bezoekers en bewoners. In een evaluatie schrijven onderzoekers van de DSP-groep dat de effecten van het cameratoezicht onduidelijk zijn: in sommige winkelcentra is de situatie verbeterd, in andere juist verslechterd. De onderzoekers: ''Het is duidelijk dat cameratoezicht in elk geval geen wondermiddel voor alle kwalen is.'' In Zuidoost hangen camera's in vijf winkelcentra: dertien in Amsterdamse Poort, tien in Ganzenpoort, acht in Kraaiennest, vijf in Venserpolder en vijf op het Wisseloordplein in Gein. In de eerste negen maanden van 2009 zijn met deze camera's bijna zeshonderd incidenten gezien, waarvan de helft in Amsterdamse Poort. Criminele handelingen beslaan slechts zes procent van alle waarnemingen. In de meeste gevallen gaat het om verkeersovertredingen en overtredingen van de APV zoals het drinken van alcohol, het gebruik van drugs en het rondhangen.
De onderzoekers stellen vast dat cameratoezicht weinig nut heeft zolang er niet wordt gehandeld naar aanleiding van de waarnemingen. In Zuidoost gebeurt dat bij 75 procent van de incidenten. In 2007 was dat nog maar in twaalf procent van alle gevallen. De politie gebruikt volgens eigen zeggen wekelijks camerabeelden voor de opsporing achteraf van criminelen, maar cijfers hierover zijn niet beschikbaar.
De onveiligheidsgevoelens in de winkelcentra blijven ondanks de van camera's hoog. Een ruime meerderheid van de bewoners (67 tot 82 procent) voelt zich onveilig in het cameragebied. Het Amsterdams gemiddelde is 29 procent, het landelijk gemiddelde twintig procent. De onderzoekers wijzen erop dat cameratoezicht wettelijk is toegestaan als het proportioneel is. Dat betekent dat camera's alleen mogen worden ingezet tegen ernstige vormen van criminaliteit, zoals overvallen en geweld. In Zuidoost zijn het vooral kleinere overtredingen die worden vastgelegd. In de praktijk is het een permanente maatregel geworden, onder het motto: baat het niet, dan schaadt het ook niet. De onderzoekers wijzen ook op de hoge kosten van het cameratoezicht. Het stadsdeel betaalt ongeveer 600.000 euro per jaar. Omgerekend betekent dit 750 euro per waargenomen incident.
Het stadsdeel heeft een verzoek gestuurd aan burgemeester Job Cohen om de vijf cameraprojecten te verlengen tot eind 2011.
EU justice chief plans civil code, privacy laws
Totale controle
|
14 Januari 2010 | 00:30:13
EU justice chief plans civil code, privacy laws
Published: Friday 18 December 2009
Viviane Reding, the EU's new commissioner for justice and fundamental rights, is planning ambitious reforms for her mandate including the introduction of a European Civil Code and a major revamp of EU data protection rules.
Background:
Luxembourg's Viviane Reding is currently the EU's information society and media commissioner. She made headlines during the Barroso I Commission by introducing EU-wide legislation to reduce the cost of making cross-border mobile phone calls, or so-called 'roaming' charges. She emerged as a champion of competition and emerging business against the power of established national conglomerates. Reding's pro-EU stance helped her to win a third mandate in the EU executive, after having served as education and culture commissioner under Romano Prodi before her stint in charge of information society and media during José Manuel Barroso's first term as Commission president.
"The first priorities in the field of justice are consumer contract law and contract law," a source familiar with the matter told EurActiv, adding that the European Commission had not ruled out "possibly moving towards a European Civil Code". Indeed, the issue has already been addressed by current Consumer Affairs Commissioner Meglena Kuneva, who proposed a new directive on consumer rights in 2008, establishing the basis for EU consumer contract legislation. The directive is currently awaiting the approval of the European Parliament, and the new commissioner in charge of the dossier will be tasked with steering the directive through the EU's lengthy legislative process. EU contract law represents a much more ambitious target and could form the basis of a European Civil Code: a long-standing objective of supporters of deeper EU integration. However, the idea is far from consensual as it could impinge on the powers of member states, which fear losing control over rules directly connected to their national culture. National civil codes encompass property, contracts, tort and general obligations at the core of civic life, which stem directly from the traditions of each country. They also govern family or employment relations, areas in which the EU's competences are strictly limited. A European Civil Code would represent a substantial step forward for the EU’s internal market, allowing companies and consumers to operate more easily in another country without having to face different laws. But it is likely to face strong resistance in countries like Britain, as it would make the EU appear more of a 'superstate' than a loose confederation of nations.
Data protection
Data protection remains on the top of Commissioner Reding's agenda. As information society commissioner, she never missed an opportunity - particularly at the end of her mandate - to identify the hidden dangers of new technologies. For instance, she recommended improving privacy protection in a number of fields, ranging from social-networking sites such as MySpace and Facebook to radio frequency identification tags (RFID) (EurActiv 27/10/09). As justice commissioner, she will be able to widen the scope of such action to include data protection issues, which currently fall under the mandate of Justice, Freedom and Security Commissioner Jacques Barrot. Her first move will be to "review the Data Protection Directive of 1995," the EU source told EurActiv. "The world has changed since 1995," underlined the official, stressing the necessity of reform. The importance of data protection is highlighted by the entry into force of the Lisbon Treaty, under which the protection of personal data becomes a fundamental right of the EU. Reding will be in charge of "upholding EU fundamental rights in all EU legislation," according to experts. People familiar with the dossier say Reding will maintain a pragmatic but reform-oriented approach, aimed at allowing businesses that need easy access to private information to thrive - such as Internet search engines - but requiring them to make relevant concessions.
Gepubliceerd: Zaterdag 2 januari 2010 Auteur: Brenno de Winter
Ook in 2009 stond de privacy weer flink onder druk. Omdat er zoveel is om uit te kiezen, loopt Webwereld vijf privacykwesties die in 2009 speelden langs. Iedereen waakt over ons.
Google
Het is twijfelachtig of er één bedrijf is dat toegang kan hebben tot meer informatie over iedere digitale stap die we zetten dan Google. De opslag gaat verder dan het bijhouden van onze zoektermen. Veel mensen hebben een Gmail-account. Op basis daarvan is bekend welke RSS-feeds we volgen, welke Youtube-filmpjes we kijken, welke e-mails we sturen, met wie we chatten en waarover en dankzij Google Docs ook wat we schrijven en met wie we dat delen. Dankzij Google Books is het duidelijk wie welk boek leest.
Sinds de introductie van de Android-telefoons in 2009 is het belangrijk het adressenboek goed bij te houden, zodat dit goed met de mobiele telefoon wordt gesynchroniseerd. Daarnaast is er de locatie-gebaseerde dienst om bij te houden waar vrienden zich bevinden. Ook deze informatie wordt via Google gedeeld. Ook ondersteunt het bedrijf chat en sociale netwerken, waardoor ook die informatie aan profielen van gebruikers kan worden toegevoegd. Met de Chrome browser weet Google elke url die wordt ingetikt. Bovendien heeft elke installatie van Chrome een uniek serienummer.
Waar Google bij het browsen niet wordt gebruikt, heeft het bedrijf nu een DNS-service. Zo is redelijk nauwkeurig te achterhalen welke domeinnamen een persoon opzoekt. Daarnaast waren er in 2009 de nodige privacydiscussies rond StreetView.
Bij alle privacyproblemen maakt Google in 2009 heel expliciet zelf onderdeel van het probleem te willen zijn. “If you have something that you don't want anyone to know, maybe you shouldn't be doing it in the first place”, stelde CEO Eric Schmidt. Hierdoor lijkt het don't-be-evil-principe op de helling te staan.
Paspoorten
Door het introduceren van een RFID-chip zijn persoonlijke gegevens ook digitaal uitleesbaar geworden. Wie een paspoort in handen krijgt, kan nu naast een fysieke kopie ook een digitale kopie maken met inbegrip van de pasfoto. Inmiddels worden in het paspoort ook vingerafdrukken opgeslagen. Op het eerste gezicht lijkt dit de kwaliteit van controles te verbeteren, maar of dat gebeurt is maar helemaal te vraag. In het verleden lukte het beveiligingsonderzoeker Jeroen van Beek al om een chip na te maken en zo Elvis Presley een digitaal editie van het Nederlands paspoort te geven.
Daarnaast blijkt Nederland de vergaarde vingerafdrukken in een centrale database op te slaan, zonder dat duidelijk is hoe verantwoord hiermee wordt omgegaan. Ons land vaart daarmee een andere koers als andere Europese landen zonder dat duidelijk is wat de winst hiervan is. Vooral in Duitsland is de overheid terughoudender geworden. De Chaos Computer Club had de vingerafdruk van toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Edmund Schäuble van een wijnglas gehaald en op internet geplaatst. Daarmee werd pijnlijk duidelijk dat er grote risico's zitten bij het verzamelen van dit soort gegevens. Waar je een mens nog wel een nieuw BurgerServiceNummer kunt geven, is dat bij een vingerafdruk niet mogelijk.
Staatssecretarissen
Ook staatssecretarissen blijken nog wel eens een privacyramp te kunnen zijn. Zo stoorde Frank Heemskerk zich aan de “privacyparanoia” en wees erop dat een medisch dossier ook fysiek te stelen is. Kennelijk was het bij hem nog niet doorgedrongen dat digitale dossiers massaal misbruik mogelijk maakt. 10.000 dossiers passen prima op een enkele USB-stick, maar 10.000 papieren dossiers draag je niet zomaar een ziekenhuis uit.
Lastig is ook dat staatssecretaris Heemskerk niet lijkt te beseffen wat de rol van het College Bescherming Persoonsgegevens is, waardoor hij bij de kilometerheffing erop wijst dat er geen bezwaar was. Voor hem is kennelijk het feit dat de Wet bescherming persoonsgegevens niet wordt overtreden hetzelfde als de boodschap dat het met de privacy wel goed zal zitten. Bij de OV-chipkaart heeft CBP-voorman Jacob Kohnstamm juist duidelijk aangegeven dat dit niet zo is.
Staatssecretaris Klijnsma probeerde in 2009 door te drukken met het Landelijk Informatiesysteem Schulden, een particulier initiatief om een negatieve registratie van burgers bij te houden. Daar was het CBP bij herhaling wel tegen. Toch weerhield dat haar er niet van de wens te uiten om het geesteskind van oud-DSB-topman Dirk Scheringa alsnog te introduceren. Uiteindelijk moest ze inbinden in het parlement en werd – mede door protesten uit verschillende hoeken – besloten eerst nader onderzoek te doen.
Opsporingsinstanties
Ook opsporingsinstanties blijken een nachtmerrie voor de privacy te zijn. Zo blijkt Nederland al jaren lang de meeste telefoontaps te hebben. Hoe vaak een internetverbinding wordt getapt, kan de politie niet zeggen. Statistieken genereren is niet mogelijk. Wel werd dit jaar duidelijk dat miljoenen keren persoonsgegevens bij een IP-adres of telefoonnummer werden gezocht. Daarbij hebben we het hier over politioneel handelen ofwel het oplossen van misdrijven en niet over het werk van geheime diensten. Bij de laatste categorie gaat het om politiek afluisteren en onderzoek. Daarover zijn sowieso geen statistieken bekend. Waar de politie een frustratiebeleid voert om helderheid over taps te geven, is dat nog heilig bij de geheime diensten. Hun afluisterdrift wordt niet in cijfers uitgedrukt.
Wat het luistervinken oplevert blijft ook een goed bewaard geheim. Duidelijk is wel dat in het Duitse Nordrhein-Westfalen, een gebied dat grofweg qua inwoneraantal met Nederland te vergelijken is, fors minder wordt afgeluisterd. Opmerkelijk genoeg ligt het succespercentage van het OM er een fors stuk hoger dan in Nederland.
Triest was ook de realisatie in 2009 dat al voor het verplicht worden van de OV-chipkaart in de Rotterdamse metro Justitie dol is op de reisgegevens van de burgers. Het Openbaar Ministerie vroeg alle persoonsgegevens van reizigers op die op een bepaald moment op bepaalde Rotterdamse stations waren geweest. Ook wilde men meteen de pasfoto's hebben. De rechter greep in en later zou blijken dat de gezochte aanrander niet eens met het openbaar vervoer heeft gereisd.
De algemene verzameldrift
Maar misschien is het meest opvallende wel het actief worden van systemen die het kleinste detail van ons leven in de gaten houden. In 2009 gaf de Eerste Kamer het verzet tegen het bewaren van verkeersgegevens rond telefonie en e-mail op. Binnenkort wordt dan ook bijgehouden wie met wie belt en e-mailt. De OV-chipkaart bewaart iedere reisbeweging voor zeven jaar. Wie niet de volle mep wil betalen moet verplicht zijn identiteit prijsgeven. Zelfs abonnementhouders moeten zich aanmelden om geen bekeuring te krijgen, zodat iedere stap wel heel goed te volgen is. Verder werden er in 2009 vraagtekens gezet bij het toegankelijk maken van medische gegevens via het EPD of voor kinderen het Elektronisch Kind Dossier. Het Ministerie van Economische Zaken wilde het liefst burgers in het gevang werpen, die liever niet hadden dat de overheid van minuut tot minuut hun stroomgebruik blootgaven. En het Ministerie van Justitie misbruikte Hyves om internetters te bestoken met reclame.
In december kielhaalde het CBP het Hilversumse bedrijf Advance. Het concern had op oneigenlijke wijze zeer gevoelige gegevens, onder meer medische, van circa 2,2 miljoen Nederlanders verzameld en doorverkocht.
Op de valreep van het jaar wordt besloten dat Nederlandse passagiers begin 2010 door een bodyscan moeten als ze naar de VS willen. De maatregel is het gevolg van een incident op een vlucht van Amsterdam naar Detroit op eerste kerstdag 2009, waarbij een passagier een explosieve substantie in zijn broek wist te verbergen. Diverse beveiligingsexperts twijfelen aan de effectiviteit van de maatregel. Privacyvoorvechters hebben grote moeite met luchthavenpersoneel en vrezen dat naaktafbeeldingen van mensen spoedig her en der te vinden zullen zijn.
Reden genoeg om in verzet te komen denken privacyvoorvechters. Daarom was het goed nieuws voor privacyvoorvechters dat tijdens Hacking At Random de digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom nieuw leven is ingeblazen. Zij organiseren ook weer de Big Brother-awards. Deze prijs kan - met dank aan een overheid die zich zo tegen de burgers keert - ongetwijfeld op voldoende boeiende nominaties rekenen.
Daarnaast zag een nieuwe stichting Privacy First, het levenslicht. Zij bereidt momenteel een rechtszaak tegen de Staat voor over de centrale database van vingerafdrukken.
Het nut van bodyscans op luchthavens — Mag een veiligheidsbeambte op de luchthaven mensen in hun blootje zien, als hij daarmee voorkomt dat ze een bom aan boord smokkelen? Niet zomaar, vindt PAUL DE HERT.
De bodyscan staat volop in de belangstelling als gevolg van de mislukte aanslag op het Northwest Airlines-toestel dat op 25 december van Schiphol op weg was naar de Verenigde Staten. Het argument voor de aanschaf van de toestellen is krachtig: ‘Er is een nieuw soort explosieven dat niet ontdekt wordt door de gewone machines. We moeten dus verder gaan.' Groot-Brittannië heeft al tot de aanschaf beslist. Nederland maakte bekend dat het binnen de drie weken bodyscans zal inzetten op de luchthaven van Schiphol, voor alle vluchten naar de VS. Ook Nigeria heeft zich er al toe verbonden zijn luchthavens uit te rusten met dergelijke scanners.
Op Europees vlak heroverweegt de Europese Commissie een nieuw voorstel te doen over de invoering van bodyscanners op luchthavens. ‘De Commissie is bereid haar standpunt opnieuw te bekijken wanneer alle zorgen over de bescherming van de privacy en de volksgezondheid zijn behandeld en wanneer de technologie op punt staat', zei een woordvoerster. Al in 2008 had de Commissie een voorstel gelanceerd dat op verzet botste van het Europees Parlement.
Andere landen kijken de kat uit de boom. Zo verandert er in Zaventem voorlopig niets en blijven de oude procedures in voege: alle passagiers voor de VS moeten een tweede maal langs de security passeren: ze worden manueel gefouilleerd en de handbagage, die tot één item beperkt is, wordt volledig doorzocht. De Belgische staatssecretaris voor Mobiliteit, Etienne Schouppe (CD&V), pleit voor een coherente Europese aanpak en merkte daarbij op dat vragen over privacy eerst uitgeklaard moeten worden.
Privacybewegingen hebben inderdaad vragen bij de bodyscan. Eerdere voorstellen over de scans zijn om die reden in het Europees parlement afgewezen. Waarom die afwijzing? Wat hier speelt gaat, zo geloof ik, over meer dan over privacy en bodyscans. De privacybeweging en meer algemeen de mensenrechtenbeweging heeft terecht het gevoel dat het Westers veiligheidsbeleid (aan beide kanten van de Atlantische Oceaan) niet uitblinkt in transparantie. Er zijn geheime operaties geweest, geheime gevangenissen en geheime deals (zoals de uitwisseling van onze bankgegevens via Swift). Het Europees Parlement werd de voorbije jaren meermaals gepasseerd en de nationale parlementen zijn in verband met privacy via Europa helemaal goed overbodig gemaakt. Hoe het Europees veiligheidsbeleid tot stand komt, blijft ondoorzichtig. Er is op dit moment een indrukwekkende agenda voor de volgende vijf jaar, het zogenaamde Stockholmprogramma. Wie weet er wat daar in staat? Wie weet wat de kracht is van dat programma? Hebben we nog iets te zeggen over veiligheid en mensenrechten of is alles al beslist?
In zo'n klimaat is een dialoog niet mogelijk en krijg je allergische reacties. Europa heeft het dus ook wat aan zichzelf te danken dat het initiatieven als de bodyscan er slechts met moeite doorkrijgt.
Zaak is om samen rond de tafel te gaan zitten en te kijken wat het ‘dossier' van de bodyscan inhoudt. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is daarover in een recent arrest heel duidelijk. Of een nieuwe technologie noodzakelijk is hangt van meerdere factoren af. Met boutades zoals ‘beter bloot beter dan dood' komen we er dus niet. Hoe graag we bloot gaan is immers maar één factor en zeker niet de belangrijkste. Welke factoren zijn wel van belang?
Een factor is de efficiëntie. Het meten van die efficiëntie is niet een zaak van een verkoopspraatje. Het vergt het zo eerlijk en volledig mogelijk verzamelen van gegevens (‘impact assessment') en tijdens de rit het periodiek meten en evalueren van de resultaten. In feite moet je nooit voor eens en voor altijd voor een technologie kiezen die een weerslag heeft op onze vrijheid. Je moet op die beslissing op geregelde tijd terugkomen en indien nodig, moet de beslissing zelfs ongedaan worden gemaakt.
Cowboys
Efficiëntie is evenwel niet alles. Het Europees Hof vergelijkt hoe landen reageren in veiligheidsvraagstukken en te voortvarende ‘cowboys' moeten daarbij uiterst zorgvuldig argumenteren dat hun voortvarende ‘pioniersrol' wel degelijk gerechtvaardigd is. Een derde factor betreft onze morele principes. Dat zijn er veel. Onschuldigen moeten zo veel mogelijk gespaard worden; kinderen moeten een tweede kans krijgen, rechten mogen nooit onherstelbaar uitgehold worden.
Bij veiligheidsvraagstukken moet de discussie op een detailniveau worden gevoerd, waarbij we zowel op cijfers moeten letten als op principes en oog moeten hebben voor zowel slimme oplossingen en compromissen als voor mogelijke doemscenario's. Ooit hebben we in deze krant geageerd tegen de wet op de flitscamera's. Niet omdat met zo'n flitscamera's het einde van onze rechten werd ingeluid. Wel omdat de wet te onzorgvuldig was en camera's toelaat te flitsen zonder aankondiging (of dat alleszins niet uitsluit) en ook geen rekening houdt met techniekontwikkelingen die maken dat permanent filmen van auto's betaalbaar wordt, hoewel dat in vergelijking met een flitscamera de privacy erger aantast. Privacyverenigbaarheid zit in gevoelige details. Aan de Europese wetgevers om bij de bodyscan alle factoren en gevoeligheden mee te nemen. Dan kunnen die bodyscans groen licht krijgen. Voor een tijdje toch, totdat uit factoren zoals cijfers en principes blijkt dat we hun installatie moeten heroverwegen.
PAUL DE HERT Wie? Privacyspecialist en professor aan de Vrije Universiteit Brussel. Wat? Bodyscans mogen niet halsoverkop ingevoerd worden. Waarom? De voor- en nadelen moeten grondig onderzocht worden.
RFID en nanotechnologie
RFID chips en NFC
|
10 Januari 2010 | 23:15:59
Komt de Cyborg in de mens eindelijk naar boven?
Mens en techniek zijn in de loop der tijd onlosmakelijk met elkaar verbonden geraakt. Technische wetenschap stelt ons in staat het leven aangenamer en beter te maken. Deze kan kapotte lichaamsdelen vervangen en beperkingen compenseren. Door de uitvinding van de pacemaker, begin jaren vijftig, kunnen levens verlengd worden. De mens, schepper en ontvanger van deze innovaties, lijkt angstig gefascineerd te zijn door de mogelijkheden van technologische ontwikkelingen.
Het Duitse medisch-technische bedrijf Retina Implant bereikte onlangs een doorbraak: blinde patiënten kunnen met behulp van oogimplantaten letters herkennen. Een microchip wordt onder of op het netvlies geplaatst, waarna fotocellen licht detecteren en een elektrode de zenuwcellen in het netvlies stimuleert. Lichtsignalen worden op deze wijze doorgegeven aan de visuele cortex in de hersenen. Het systeem is momenteel nog in de testfase. Retina Implant verwacht in 2010 of 2011 een Europese CE-certificering te krijgen.
Dit soort microsysteemtechnologie vormt de sleutel tot de toekomst, omdat die systemen ontwikkelt die in het menselijk lichaam zijn te implementeren. Het Duitse ministerie voor Onderwijs en Onderzoek stimuleert al vanaf de jaren negentig deze onderzoeksgebieden. Duitsland heeft dan ook een sterke positie op het gebied van implanteerbare microsystemen. Integratie van micro- en nanotechnologie bij medische toepassingen staat hierbij voorop. Maar er is nog weinig bekend over de uitwerking van nanotechnologie. De risico’s van het inbrengen van lichaamsvreemde stoffen zijn nog niet helemaal bekend. Zeker als implantaten voor langere tijd worden aangebracht.
Volgens biologe en filosofe Donna Haraway is de vriendschap tussen mens en techniek zo innig, dat we één zijn geworden. In haar postmodernistische essay ‘A cyborg manifesto’ uit 1985, schrijft ze dat we een synthese hebben gevormd met de technische wetenschap, waarin het leven deels technisch, deels organisch is. Die verbintenis kan anno 2010 uiteenlopen van pacemakers en oogimplantaten tot de afhankelijkheid van laptops en smartphones.
Door nanotechnologie kunnen zogenaamde intelligente producten worden gemaakt. Artikelen kunnen dan reageren op veranderingen in de omgeving of zich aanpassen aan de consument. Denk hierbij aan mobiele telefoons, kleding, auto’s en technieken die lichaamstemperatuur en lichaamsgeur kunnen meten. Intelligente systemen hebben twee belangrijke dingen nodig: sensoren om veranderingen te signaleren en actuatoren om actie te ondernemen. Slechts de kennis en vaardigheden om deze systemen op nanoniveau te ontwikkelen is essentieel.
Een nanosysteem dat al een tijdje ter discussie staat is de Radio Frequency IDentification-chip. Deze RFID-chip maakt het mogelijke om door middel van radiogolven grote hoeveelheden data, zoals persoonsgegevens, op te slaan of te versturen. In Nederland worden nanosystemen niet alleen gebruikt in paspoorten en OV-chipkaarten maar ook in verpakkingen van medicijnen en voedsel. Eerder publiceerde VersPers hierover het artikel ʻHonderd miljardste deeltjes op weg naar vooruitgangʼ.
Zoals Haraway aangeeft in haar essay, is de mens ook op maatschappelijk en cultureel vlak onlosmakelijk verbonden met techniek. Internet en mobiele telefoons zijn inmiddels niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Met de opmars van de smartphones zijn deze twee zelfs aan elkaar gekoppeld. In deze combinatie dringen zij intensiever door in ons bestaan. De reclameslogan ‘Pokkie foetsie. Alles foetsie’ krijgt binnen deze context een betekenis met veel lading. Als je je mobiele telefoon kwijt bent, ben je niet alleen een apparaatje kwijt, maar ook je sociale leven.
Ook het boek is tegenwoordig onderworpen aan digitalisering. Volgens aanbieders Bol.com en Selexyz wordt 2010 het jaar van het digitale boek. Inmiddels zijn er 60.000 digitale boeken verkocht, met een piek in de decembermaand van 2009. Bol.com en Selexyz zijn tevreden over deze introductie. Ondertussen zijn ruim duizend Nederlandstalige boeken digitaal verkrijgbaar. Te lezen op een e-reader, mobiele telefoon of pc.
Het lijkt alsof mens en techniek perfect samen gaan, al boezemt het sommige mensen ook angst in; vaak gevoed door populaire media. Maar technische wetenschap hoeft niet dreigend te zijn of de mensheid aan zich te willen onderwerpen. Cultuurwetenschappers Marita Sturken en Lisa Cartwright stellen dat media zoals film en televisie vaak inspelen op angstaanjagende aspecten van technische wetenschap. Een programma als AVRO’s Medische Missers laat zien dat ondanks alle technische innovaties op medisch gebied, er ook fouten worden gemaakt. Vooruitstrevende kennis, technieken en ontwikkelingen kunnen niet voorkomen dat er dingen misgaan. Medische Missers houdt ons een gebarsten spiegel voor van techniek en speelt in op de publieke angst van de technische wetenschap.
In literatuur, film en televisie is het sciencefiction die een grote invloed heeft gehad op de populaire verbeelding van technische wetenschap en diens ontwikkelingen. Veel films spelen in op de publieke angst voor wetenschap. In Steven Spielberg´s Jurassic Park (1993) worden industriële en financiële belangen uitgespeeld tegenover de technische wetenschap.
Een belangrijk motief in dit soort apocalyptische films is publieke angst voor het onbekende of het onbegrijpelijke. Paradoxaal genoeg zijn films met een onheilspellend karakter vaak kaskrakers. Denk bijvoorbeeld aan de Terminatorfilms en The Matrixtrilogie. Het lijkt dat technische wetenschap een vriend is van de mens, die ons vergezelt, verwondert en beangstigt tegelijkertijd.
De Nederlandse politie wil een mobiele bodyscanner ontwikkelen die bij burgers door de kleding heen kijkt om zo wapens op te sporen, zo meldt het NRC Handelsblad. De politie Rotterdam-Rijnmond heeft voor de ontwikkeling van een prototype een half miljoen euro subsidie van het ministerie van Binnenlandse Zaken ontvangen. De scanner zou binnen drie jaar gereed moeten zijn en wordt voor alle korpsen beschikbaar. Volgens een voorstel moet politie de bodyscanner ook "heimelijk" kunnen inzetten.
Paul de Kruijf van de politie Rotterdam-Rijnmond bestempelt het apparaat als een alternatief voor preventief fouilleren. Daarnaast is de scanner bij grote evenementen in te zetten en bij in- en uitgangen van openbaar vervoer en winkelcentra. Verder denkt de lange arm der wet aan het combineren van cameratoezicht met sniffer-sensoren, die luchtmonsters van verdachte personen op sporen van explosieven analyseren.
AMSTERDAM - De Israëlische internationale luchthaven Ben Goerion wordt beschouwd als een van de veiligste in de wereld. Toch is er geen enkele bodyscan op het vliegveld te vinden. Opvallend nu verscheidene Europese landen na de mislukte aanslag op Eerste Kerstdag de voors en tegens bestuderen van de bodyscan, die een beeld van het naakte lichaam van de passagier toont.
Israël schijnt na de mislukte actie door een Nigeriaan op een vlucht tussen Amsterdam en Detroit even erover gesproken te hebben, maar uiteindelijk toch te vertrouwen op het al lange tijd ingevoerd grondig beveiligingssysteem. Een systeem dat wordt geleid door de filosofie dat aanslagen worden gepleegd door mensen, die gezocht en gevonden kunnen worden. Een systeem ook dat, net als een ui, uit diverse lagen.
De eerste laag bestaat uit de controle bij de toegang tot de luchthaven. Gewapende veiligheidstroepen controleren alle voertuigen en vragen de chauffeurs waar ze vandaan komen en waar ze naar toe gaan. Daarna inspecteren de veiligheidstroepen de bagageruimte van verdachte voertuigen. Op die manier kunnen terroristen of autobommen al kilometers buiten de vertrekhal van de luchthaven worden onderschept. Wie er toch doorheen glipt moet rekening ermee houden dat in en om de vertrekhal veiligheidstroepen mensen bij verdenking uitpikken en ondervragen.
Vóór elke reiziger zijn bagage inlevert en een instapkaart krijgt, wordt hij aan een vragenlijst onderworpen door speciaal opgeleide agenten van de veiligheidsdiensten. Die willen bijvoorbeeld precies weten wat iemand in zijn koffer heeft gedaan, of ze zelf de koffer hebben ingepakt of geschenken (lees: bommen) van iemand hebben aanvaard.
Daarnaast letten de veiligheidsagenten tijdens hun vragen op gebaren en bewegingen bij de reiziger. Maar ook op tegenstrijdige antwoorden, angsten of ongebruikelijke stemmingswisselingen. Allemaal zaken die hem verdacht zouden kunnen maken. Net als andere indicaties, zoals zweten of het vermijden van oogcontact met de ondervrager.
Na dit uitputtend verhoor worden de koffers of reistassen gescand. De bagage van buitenlandse reizigers worden door beveiligingspersoneel nogmaals handmatig gecontroleerd. Zodra de bagage dan eindelijk is ingeleverd, volgt de volgende veiligheidscontrole: die van de handbagage.
Vervolgens loopt elke passagier die door een metaalscanner zoals we die kennen van internationale luchthavens als Schiphol. Of bij twijfels over de uitkomsten van die scan ook andere -geheime - scans worden uitgevoerd, wilde een woordvoerder van de luchthaven Ben Goerion niet zeggen. Wel het gevolg van al deze maatregelen: nooit is een aanslag gepleegd door iemand die is gereisd vanuit of via het vliegveld Ben Goerion - vorig jaar ongeveer 11,5 miljoen passagiers. Alle veiligheidslagen hebben echter wel een prijs: de passagiers moeten vaak drie uur voor vertrek al op de luchthaven zijn.
Aantal overvallen stijgt
catchken ANPR
|
09 Januari 2010 | 17:21:32
Aantal overvallen stijgt
NOORDWIJK - Korpschef Jan Stikvoort van Politie Hollands Midden stond tijdens de presentatie van de voorlopige jaarcijfers over 2009 stil bij de stijging van het aantal overvallen in de regio. 'Een zorgelijke ontwikkeling is de stijging van het aantal overvallen op vooral woningen en winkels. Omdat het een enorme impact heeft op de slachtoffers start ons korps deze week met een speciaal overvallenteam bestaande uit tien personen.'
Met de start van het overvallen-team hoopt Politie Hollands Midden dat overvallers snel aangehouden en voorgeleid kunnen worden. 'In 2009 hebben we veel meer overvallers kunnen aanhouden; 76 in 2009 tegen 50 in 2008. Hiermee zijn al veel overvallen opgehelderd. Het overvallenteam richt zich ook op het voorkomen van overvallen, bijvoorbeeld samen de detailhandel.'
Het aantal overvallen in 2009 steeg naar 89 (60 in 2008.) De stijging kwam vooral door overvallen op woningen (van 11 naar 21) en winkels (van 24 naar 41).
Signaal
Het afgelopen jaar is de nadruk van recherche-onderzoeken steeds meer komen te liggen op het ontnemen van financieel gewin uit criminele activiteiten. Dit naast de strafrechtelijke aanpak. In totaal werd in 2009 beslag gelegd op ruim 4 miljoen euro. Dit bedrag is opgebouwd uit het ontnemen van diverse luxe goederen, zoals auto's, sieraden en kunst. Ook is van diverse 'patsers' hun dure auto's afgepakt omdat ze niet konden aantonen hoe ze aan die voertuigen zijn gekomen. Stikvoort: 'Met deze aanpak geven we een signaal af: misdaad loont niet. Wij maken die patsers als het ware ridders te voet. Deze aanpak gaan we in 2010 intensiveren.'
Woninginbraken
Woninginbraken stijgen Na een aantal jaren van daling steeg in 2009 het aantal woninginbraken met circa 300 naar 2.838. Er is geen duidelijke oorzaak aan te wijzen voor deze stijging. Om de stijging tegen te gaan, heeft het korps in 2009 onder meer de Automatic Number Plate Recognition (ANPR) ingezet bij nachtelijke controles. Hoewel dit niet direct is terug te zien in de cijfers, heeft dit wel geleid tot het voorkomen van meer inbraken. Politie Hollands Midden heeft mede dankzij de ligging (veel snelwegen kruisen door het gebied) veel last van rondtrekkende bendes. Door de nachtelijke controles zijn veel van deze inbrekers wel aangehouden, maar omdat ze (nog) niets strafbaars hebben gedaan, werden ze vaak weer vrijgelaten. In 2009 werd ook een aantal lokale insluipers aangehouden. Dit waren over het algemeen gelegenheidsdieven die door openstaande deuren en ramen binnenkwamen. Mede om dit fenomeen tegen te gaan, heeft het korps in 2009 de preventieactie met 'Witte Voetjes' uitgevoerd.
Geweld
Voor Politie Hollands Midden blijft het aanpakken van geweld de hoogste prioriteit hebben. Korpschef Stikvoort: 'In 2009 is het aantal geweldsincidenten wederom afgenomen met bijna zeshonderd naar ruim 6.100. Dit aantal is wat mij betreft nog steeds te hoog.' Het aantal huiselijk geweldszaken steeg in 2009 met 600 naar 3.525. In dit kader zijn afgelopen jaar 51 daders van huiselijk geweld uit huis geplaatst. Sinds 1 januari 2009 heeft de overheid de mogelijkheid daders van huiselijk geweld tijdelijk uit huis te plaatsen om de hulpverlening op gang te brengen.
In 2009 steeg het aantal winkeldiefstallen met ruim 500 naar 1.703. Ook het aantal aangehouden winkeldieven steeg flink naar 865. Het aantal vernielingen daalde in 2009 weer fors (van 13.331 in 2008 naar 11.193 in 2009). Een mogelijke oorzaak van de daling ligt in de professionele informatiehuishouding met een belangrijke rol voor wijkagenten. In 2009 kwam het aantal verkeersdoden uit op 20, in het jaar ervoor vielen er nog 23 te betreuren. Het afgelopen jaar daalde het aantal fietsendiefstallen met 4 procent naar 6.018. Het aantal aanhoudingen van helers/dieven van (brom-)fietsen daalde met 8 procent naar 221. Een intensieve aanpak van fietsendieven en -helers die twee jaar geleden werpt haar vruchten af. De pakkans van fietsendieven en -helers wordt door deze aanpak vele malen vergroot.
Het internetbedrijf Advance heeft de wet overtreden door gegevens die het via internetplatforms verzamelde, door te verkopen aan derden. Dat is gebleken uit onderzoek van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP), zo is vrijdag bekendgemaakt. Advance biedt op internet tests aan, bijvoorbeeld om 'je echte leeftijd' te achterhalen. Het bedrijf heeft volgens het CBP persoonsgegevens gecombineerd met kenmerken die zijn afgeleid uit de gegeven antwoorden en die informatie vervolgens verkocht en gebruikt voor marketingdoeleinden. Het gaat om gegevens van in totaal 2,2 miljoen mensen. Daarbij heeft Advance ook bijzondere (medische) gegevens verwerkt zonder uitdrukkelijke toestemming van de betrokkenen. Dat is wettelijk verboden. Verder heeft het bedrijf de betrokkenen alleen via een verwijzing naar de algemene voorwaarden geïnformeerd over de manier waarop het die informatie gebruikt. Dat is volgens de Wet bescherming persoonsgegevens niet genoeg. In een reactie op de voorlopige bevindingen van het CBP heeft Advance maatregelen genomen om de bijzondere gegevens te laten vernietigen die aan een aantal bedrijven zijn verkocht. Ook heeft het de algemene voorwaarden aangepast. Er wordt nu expliciet toestemming gevraagd voor de verwerking van bepaalde persoonsgegevens. Het CBP heeft de nieuwe voorwaarden nog niet onderzocht.
Ook de Britse overheid wil bodyscanners op vliegvelden gaan gebruiken, maar volgens een expert werkt de technologie niet en blijkt dit ook uit tests die het Ministerie van Binnenlandse Zaken uitvoerde. Volgens politicus Ben Wallace laat de regering het publiek geloven dat de scanners de "bom Nigeriaan" wel hadden kunnen detecteren, terwijl dit helemaal niet het geval zou zijn geweest. Wallace was betrokken bij het testen van de technologie voor de Britse overheid en daaruit blijkt dat materiaal zoals plastic, chemicaliën en vloeistoffen niet worden opgemerkt. "Scanners bieden op zichzelf geen omvangrijke oplossing. We moeten nu de vraag stellen of de nationale veiligheid het gebruik van profilering vereist."
De politicus denkt dat de Britse premier Gordon Brown de bodyscanners alleen maar noemt om het publiek de indruk te geven dat hij terrorisme keihard aanpakt. Ook Kevin Murphy van Qinetiq, een bedrijf dat bodyscanners ontwikkelt, zegt dat het niet met zekerheid is vast te stellen of de apparaten de verborgen explosieven van Umar Farouk Abdulmutallab hadden opgemerkt.
Toch nog sneller dan ik verwchtte kwam mijn voorspelling uit dat de regering in de volgende versnelling zou gaan. Binnen twee weken worden de bodyscans op Schiphol ingevoerd voor alle vluchten naar de VS.
Minister Ter Horst (binnenlandse zaken) heeft mede namens de collega van justitie gezegd dat de wereld aan een ramp is ontsnapt. Daarom wordt het experiment met computer-geanalyseerde bosyscans vrijwel per direct ingevoerd. Zij is van de stroming ‘veiligheid boven privacy’, verklaarde de bewindsvrouw. Passagiers overmeesterden op eerste kerstdag tijdig de man die een vliegtuig van Schiphol naar Detroit wilde opblazen. Gelukkig. De Nigeriaan in kwestie had een geldig visum voor de VS. De Amerikaanse regering heeft nu toegegeven dat zij zelfs van te voren van deze mogelijke actie vooraf op de hoogte was. Keer op keer blijkt Schiphol lek te zijn, ook tijdelijk personeel kan van alles in het ruim van vliegtuigen laden.
Hoog water is altijd het handigste moment om een omstreden dijkverhoging door te drukken. Wie dan vragen stelt, kan makkelijk worden weggezet. Overigens had de nationaal coördinator terrorismebestrijding nog onlangs aangegeven dat het dreigingsniveau vrij laag was. En ook nu wordt het niet verhoogd. Klinkt integer. Dat is in de VS wel eens anders geweest – daar leek onder Bush meer dan eens sprake van een politiek bepaald dreigingsniveau.
Vaststaat dat hier flink geld gaat worden uitgegeven aan bodyscans + software + personeel. De persoonlijke levenssfeer van iedereen wordt aangetast. Of de voordelen opwegen tegen de nadelen verdient een serieuze afweging. Die had de afgelopen maanden kunnen worden uitgevoerd. En kan ook de komende maanden, voor mijn part met spoed ter hand worden genomen.
Bits of Freedom stuurde vandaag een brief naar de minister van justitie (persbericht + link). Een oproep tot rationeel handelen.
De inzet van naaktscanners kan het risico van aanslagen tegen vliegtuigen in de lucht slechts deels beperken. De scanners zijn niet foutloos: De Telegraaf meldt dat Al-Qaeda de afgelopen tijd heeft geoefend met het passeren van naaktscanners, en de operationeel directeur van Schiphol durft niet te garanderen dat een naaktscanner de explosieven had ontdekt. Met zo een scanner zouden bovendien slechts explosieve stoffen die op het lichaam zijn aangebracht worden gedetecteerd, terwijl stoffen die in het lichaam zijn verstopt
onopgemerkt blijven. Kwaadwillenden zullen snel genoeg nieuwe manieren vinden om de naaktscanner te omzeilen.
Zeker is dat binnen twee weken geen serieuze afweging wordt gemaakt. Het zou verstandig zijn dat eerst te doen. Er zijn Spierballen-politiek lost serieuze problemen niet op. Ook al kijkt Amerika bewonderend toe.
DEN HAAG - De bodyscan die minister Ernst Hirsch Ballin wil inzetten op Nederlandse luchthavens, houdt niet per definitie een schending van de privacy van passagiers in. Volgens het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) kunnen veiligheid en privacy in dit geval heel goed samengaan, als maar de juiste technologie wordt gebruikt. Dat zei een woordvoerster van het CBP woensdag. „Technologie kan juist meehelpen bij het beschermen van privacy. Bijvoorbeeld doordat er geen beambte meer hoeft mee te kijken.” Er bestaan systemen waarbij de computer zelf 'kijkt' of er aan het lichaam en de kleding van een passagier onregelmatigheden zijn. „We hebben op dit moment geen aanleiding te denken dat de bodyscan een inbreuk op de privacy vormt”, aldus de CBP-woordvoerster.
DEN HAAG - Een meerderheid van de Tweede Kamer is voorstander van het inzetten van bodyscans om de veiligheid van vliegen te verbeteren. Zowel regeringspartijen CDA en PvdA als de VVD in de oppositie zeiden dat dinsdag, nadat minister Ernst Hirsch Ballin (Justitie) had aangekondigd dat hij zo snel mogelijk met bodyscans alle passagiers op Nederlandse luchthavens wil controleren. Alle drie de partijen vinden dat veiligheid boven privacy gaat.
„Vliegen is vrijwillig en als een bodyscan nodig is ter bescherming van anderen, gaat dat belang boven dat van een individu”, stelde PvdA-Kamerlid Ton Heerts. Bovendien vindt Heerts samen met zijn CDA-collega Sybrand van Haersma Buma dat de bodyscans, waarmee door kleding gekeken kan worden, minder ingrijpend zijn dan de ouderwetse manier van fouilleren met het betasten van het lichaam.
VVD'er Fred Teeven zei dat alleen de contouren van het lichaam zichtbaar worden. „In een bodyscan kun je iemand echt niet herkennen”, aldus Teeven. Over wie de beelden bekijkt en hoe ze worden bewaard, kunnen volgens hem ook goede afspraken worden gemaakt.
The German Interior Ministry confirmed on Monday that new identification cards containing radio-frequency (RFID) chips will be introduced starting November 1, 2010 - but some data protection experts are critical of the decision.
“It’s smaller than the old one, but can do a lot more,” Interior Minister Thomas de Maizière said in a statement.
The information on the card itself will be digitally stored on the RFID chip inside the card, in addition to two fingerprint scans that German citizens can choose to opt out of. The ID will also have a digital signature that can be used to complete official business with government offices and possibly beyond – accessed only by a six digit PIN number.
“The citizens choose who they want to give what data to,” Interior Ministry official Hans Bernhard Beus said.
But data protection advocates say the RFID chip, which can be detected via radio frequencies from about two metres away without the owner’s knowledge, is problematic despite the fact it has already been incorporated into German passports. Dr. Andreas Pfitzmann, head of the privacy and data security group at Technische Universität Dresden, told The Local on Monday that there is no reason to use RFID chips for identification cards, and that in the worst case scenario, the chips could be used to carry out such things as terrorist attacks.
“An extreme example would be that assuming German passports react differently to the radio frequency than American passports, I could use this frequency to set off a bomb where I know there are only Americans or Germans,” he said.
Pfitzmann, who specialises in privacy and identity management in Europe, spoke out against using RFID "e-passports" in parliamentary hearings during the late 1990s. He said the new ID cards raise similar concerns. “Unfortunately the technology tempts people to give personal information that shouldn’t be made public to dubious machines,” he told The Local, adding that there was no way to indicate whether a reading machine is officially authorised. “The new identification card has inherited many of the bad traits of the passport.” But the new Perso, as it’s known colloquially in German, also has some positive new additions such as the digital signature, which could help streamline Germany’s notoriously opaque bureaucracy, he said.
“There is no easy answer. One could have done some things better, but I wouldn’t simply say that it’s only negative just because mistakes were made,” Pfitzmann said. All old identification cards will be valid until they expire, though German residents will have the option to trade up for the new ID early if they wish.
License Plate Recognition Algorithms and Technology
catchken ANPR
|
28 December 2009 | 11:49:29
License Plate Recognition Algorithms and Technology
Automatic license plate recognition has two essential technological issues: · the quality of the license plate recognition software with its applied recognition algorithms, and · the quality of the image acquisition technology, the camera and the illumination.
The very key factor is the license plate recognition software. The sophistication of the recognition software, the intelligence and quality of the applied license plate recognition algorithms, the mathematical knowledge and the years of experience behind determines the capabilities of the recognition software. The better the algorithms are, the highest the quality of the recognition software is: · the highest recognition accuracy it has, · the fastest processing speed it has, · the most type of plates it can handle, · the widest range of picture quality it can handle, · the most tolerant against distortions of input data it is.
In early years of LPR available software were bound to specific countries. One software could read - for example - Spanish plates only, other could read plates from Hong Kong only, etc. This was not accidental: the geometrical structure of the plate as well as its syntax were essential parts of the plate reader software. Without the presumption of a fixed plate geometry (character ratios, character distribution, font type, plate colour, etc.) and a well defined syntax the algorithm may not even found the plate on the picture.
Plate geometry and basic syntax
The most advanced algorithms today read plates without such presumptions. For example, a good algorithm should read all plates from Europe with the same level of quality. There are indeed a wide variety of plate types in Europe: ·black (dark) characters on white (light) plate, ·white characters on black plates, ·one-row plates, ·two-row plates, ·plates with different character-size, ·latin and cyrillic fonts, ·plates with our without region's shield or special mark, etc.
Reading plates of different type is a measure of technology level
If a license plate recognition algorithm can not utilise such additional information like the prior knowledge of the plate structure or plate syntax, it looses a very helpful part of its input data. This loss results in reduction of maybe the most important quality measure, the plate recognition accuracy.
Without using additional information about the plate the remaining part of the recognition algorithm should be significantly better than it was before, when the additional information could be used. Otherwise it would not be possible to gain back the same recognition accuracy.
We believe that there are two key technological parts of a license plate recognition algorithm that basically determines its quality level: · a robust, very high accuracy and intelligent optical character recognition technology, and · a technology that allows intelligent structural analysis of complex higher structures.
The robust, very high accuracy Optical Character Recognition (OCR) technology is a very essential requirement.
The OCR task
To get better perception of the nature of recognition accuracy, consider the following example:
Assume the plates have an average of 7 (seven) characters as license plate number. If the overall plate recognition accuracy is required to be above 96%, than the recognition accuracy of the individual characters should be at least 99.5%. Out of 1000 characters not more than 5 could be misread/misrecognised:
If someone speaks about 99% overall recognition accuracy, than the recognition rate of the individual characters has to be at least 99.85%.
But the above calculation is only a very simple estimation of the maximum acceptable OCR error rate: it is not the real error rate the OCR can have! The real OCR error rate has to be much lower than the one given by the above estimation, as there are several other parts of the entire algorithm than can make mistake. And the overall recognition accuracy is the multiplication of the accuracy of the individual (and independent) sub-algorithms.
For example, suppose that there are three additional sub-algorithms before the OCR: · a plate localisation sub-algorithm, responsible for finding the plate on the picture, having 98.7% accuracy, · a contrast/brightness normalisation sub-algorithm, responsible to equalise the plate picture, having 99.2% accuracy, and · a character segmentation sub-algorithm, responsible for finding and cutting out the individual characters on the plates and pass them to the OCR, having 99.6% accuracy.
The OCR has a 99.5% recognition accuracy on the individual characters. The overall license plate recognition accuracy is then only 94.2%, as:
0.987 · 0.992 · 0.996 · 0.9957 = 94.2%
The image acquisition technology determines the average image quality the license plate recognition algorithm has to work on. Needless to say that the better the quality of the input images are, the better conditions the license plate recognition algorithm has, and thus the higher license plate recognition accuracy can be expected to be achieved.
What does good image quality mean?
In order to expect reasonable results from a plate recognition algorithm, the processed images should contain a plate · with reasonable good spatial resolution, · with reasonable good sharpness, · with reasonable high contrast, · under reasonable good lighting conditions, · in a reasonable good position and angle of view.
Indeed, 'reasonable' is not an exact definition, still it has a well understandable meaning. Here are some problematic images:
Low spatial resolution (too small characters on the plate)
Blurred image
Low contrast
Overexposure
Bad lighting conditions (shadow and strong light)
High distortion
An image acquisition system is considered to be good if it provides a stable, balanced, reasonable good image quality under all of its working conditions. If an LPR system has to work outdoor 24h/day, 7days/week in Middle-Europe, than it has to handle quite a wide range of lighting and weather conditions. Under the chapter Technical and Quality Issues of License Plate Recognition we provide further technical details regarding image quality.
Radio frequency identification tags aren't just for pallets of goods in supermarkets anymore.
Applied Digital Solutions of Palm Beach, Fla., is hoping that Americans can be persuaded to implant RFID chips under their skin to identify themselves when going to a cash machine or in place of using a credit card. The surgical procedure, which is performed with local anesthetic, embeds a 12-by-2.1mm RFID tag in the flesh of a human arm.
ADS Chief Executive Scott Silverman, in a speech at the ID World 2003 conference in Paris last Friday, said his company had developed a "VeriPay" RFID technology and was hoping to find partners in financial services firms.
Matthew Cossolotto, a spokesman for ADS who says he's been "chipped," argues that competing proposals to embed RFID tags in key fobs or cards were flawed. "If you lose the RFID key fob or if it's stolen, someone else could use it and have access to your important accounts," Cossolotto said. "VeriPay solves that problem. It's subdermal and very difficult to lose. You don't leave it sitting in the backseat of the taxi."
RFID tags are miniscule microchips, which some manufacturers have managed to shrink to half the size of a grain of sand. They listen for a radio query and respond by transmitting a unique ID code, typically a 64-bit identifier yielding about 18 thousand trillion possible values. Most RFID tags have no batteries. They use the power from the initial radio signal to transmit their response.
When embedded in human bodies, RFID tags raise unique security concerns. First, because they broadcast their ID number, a thief could rig up his or her own device to intercept and then rebroadcast the signal to an automatic teller machine. Second, sufficiently dedicated thieves may try to slice the tags out of their victims.
"We do hear concerns about this from a privacy point of view," Cossolotto said. "Obviously, the company wants to do all it can to protect privacy. If you don't want it anymore...you can go to a doctor and have it removed. It's not something I would recommend people do at home. I call it an opt-out feature."
Chris Hoofnagle, a lawyer at the Electronic Privacy Information Center, said implanted RFID tags cause an additional worry. "When your bank card is compromised, all you have to do is make a call to the issuer," Hoofnagle said. "In this case, you have to make a call to a surgeon.
"It doesn't make sense to go from a card, which is controlled by an individual, to a chip, which you cannot control."
ADS shares have slid from a high of about $12 in 2000 to 40 cents, and the company is now fighting to stay listed on the Nasdaq. "Our common stock did not regain the minimum bid price requirement and on Oct. 28, 2003, the Nasdaq Stock Market informed us by letter that our securities would be delisted from the SmallCap," ADS said in a Nov. 14 filing with the U.S. Securities and Exchange Commission. The company also warned that its implantable microchips are manufactured solely by Raytheon without a "formal written agreement," and any price increases or supply disruptions would have serious negative consequences.
MasterCard has been testing an RFID technology called PayPass. It looks like any other credit card but is outfitted with an RFID tag that lets it be read by a receiver instead of scanned through a magnetic stripe. "We're certainly looking at designs like key fobs," MasterCard Vice President Art Kranzley told USA Today last week. "It could be in a pen or a pair of earrings. Ultimately, it could be embedded in anything--someday, maybe even under the skin."
ADS is running a special promotion, urging Americans to "get chipped." The first 100,000 people to sign up will receive a $50 discount.
This book excerpt from The RF in RFID:Passive UHF RFID in Practice, focuses on RFID applications and is an excellent primer for RF basics.
Part 1 covers electromagnetic waves, signal voltage, and power. Part 2 covers modulation and multiplexing. Part 3 covers backscatter radio links and introduces link budgets. Part 4 reveals how to determine the link budget.
This part (Part 5) covers the effect of antenna gain on range. Part 6 covers antenna polarization. Part 7 covers antenna propagation.
Antenna Gain
We have been able to conclude that using an isotropic antenna, an RFID reader might achieve a read range of a few meters with 1 watt of output power. This configuration might be fine if RFID tags of interest are equally likely to be located in any direction with respect to the reader. However, such a circumstance is itself rather improbable. In the vast majority of cases, the reader antenna is placed at the edge of some region of interest, and the tags are to be located more or less centrally within this region, at some fairly well-defined angular relationship with the reader antenna. The power that is then being radiated in other directions is wasted (or worse, is reading tags outside the region of interest and confusing rather than enlightening the user). We could make better use of the transmitted power if we could cause the antenna to radiate preferentially along the directions in which tags are most likely to be found.
Fortunately, this is entirely possible to achieve. An antenna that performs this trick is known as a directional antenna. The operation of such an antenna is often depicted by showing an antenna radiation pattern; an example of such a pattern is depicted in Figure 3.24. For any direction d relative to the center of the antenna, the distance to the pattern surface represents the relative power density radiated by the antenna in that direction. The radiation pattern is an intuitively appealing method to represent the way a directional antenna concentrates its radiated power in a beam propagating in a particular direction.
3.24. Pseudo-3D Radiation Pattern for Directional Antenna.
The ratio of the radiation intensity in any direction d to the intensity averaged over all directions is the directive gain of the antenna in that direction. The directive gain along the direction in which that quantity is maximized is known as the directivity of the antenna, and the directivity multiplied by the radiation efficiency is the power gain of the antenna (very often just referred to as the gain, G). In the direction of maximum radiated power density, we get G times more power than we would have obtained from an isotropic antenna of the type discussed in connection with Figures 3.21 - 3.23.
A note of caution is appropriate in considering the terminology we have just introduced. Antennas are passive devices and have no gain, in the sense that they can only radiate the power that is put into them, no more. The term antenna gain refers to the fact that, for a receiving antenna fortunate enough to be located along the direction of maximum power density, the received power is increased relative to that of an isotropic antenna just as if the output power of the directive antenna had been increased (isotropically) by a factor of G.
Of course, this has not actually happened; the radiated power has just been rearranged, and receiving antennas located in less fortunate directions receive much less power than would have been the case with an isotropic radiator.
The higher the gain of a directional antenna the more narrowly focused is the energy radiated from it. We can express the relationship mathematically by making the approximation that all the energy radiated by the antenna is uniformly distributed across a beam with some solid angle Ωbeam, and no energy is radiated elsewhere. In this case, the directivity of the antenna must be equal to the ratio of the beam solid angle to the total area of the unit sphere (4π), so we find that the solid angle is inversely proportional to the directivity (Figure 3.25). If the antenna radiates most of the energy it receives (which is usually the case for antennas with high directivity), the gain and directivity are about the same, so the size of the beam is inversely proportional to the gain. The beam angle is roughly the square root of the beam solid angle when the beam is reasonably symmetric.
3.25. Beam Approximation for the Radiation Pattern of a Directional Antenna.
Pseudo-3D depictions of the radiation pattern are helpful to visualize complex geometries, but are difficult to obtain quantitative information from when printed. It is traditional to extract slices of the true radiation pattern in planes that pass through symmetry axes of the antenna.
These may be labeled as altitude and azimuth, or sometimes E-plane and H-plane patterns (the notation refers to the planes in which the electric and magnetic fields are located and needn't concern us here). An example of such a pattern diagram for a real commercial directional antenna usable for RFID readers is shown in Figure 3.26.
This particular antenna used is known as a panel or patch antenna because it is constructed of a metal patch suspended over a metal ground plane, though the user cannot see these details unless they have the courage to slice up the nice-looking plastic casing. This particular pattern is plotted on a logarithmic radial scale, but linear scales are also used. By simply finding the locations at which the gain is reduced by 3 dB from the maximum value in the center of the beam, we can extract the 3 dB beamwidth, as has been done in this figure. Since 72° ≈ 1.25 radians, we can estimate the beam solid angle to be about (1.25)2 = 1.6 steradians, so the antenna gain must be roughly G ≈ 4π/1.6 ≈ 8, or 9 dB. (The actual gain of this antenna as reported on the data sheet is about 8.5 dB, so our simple calculation has produced a quite acceptably accurate result. However, the gain is also influenced by the power in the sidelobes and deviations of a couple of dB from this simple formula are not uncommon.) Practical, usable commercial antennas can provide us with quite substantial gains relative to an isotropic antenna.
3.26. Example Azimuth Pattern for a Commercial Directional Panel Antenna (Maxrad MP9026CPR).
Not all antennas are highly directional. Though it turns out to be impossible to fabricate a truly isotropic antenna, one can come fairly close to this ideal. A very common example of a not-very-directional antenna is the dipole antenna (Figure 3.27). A dipole is constructed of two pieces of collinear wire driven by opposed voltages. Many RFID tag antennas are variants of a simple dipole. Dipole antennas do not radiate along their axes but radiate equally well in every direction perpendicular to the axis. Thus, the radiation pattern looks rather like a donut (or a bagel, depending on your nutritional inclinations). The gain of a typical dipole roughly half a wavelength long (16 cm at 900 MHz) is about 2.2 dB.
3.27. Dipole Antenna with Views of the Corresponding Radiation Pattern.
The gains we have been quoting so far are all measured with respect to an ideal (nonexistent) isotropic antenna and are often written as dBi to denote that reference state. In practice, gain is measured by comparing the received power of an antenna under test to a reference antenna, the latter often being a standard dipole antenna. Thus, it is easy to measure and report the gain of an antenna relative to a dipole, and this is sometimes done; such gains are usually written as "dBd." Since a dipole has 2.2 dBi of gain, gain referenced to a dipole is 2.2 dB less than gain referenced to an isotropic antenna: dBd = dBi -2.2.
Given the gain and transmit power of an antenna, we can calculate how much power we would need to put into an isotropic antenna to get the same peak power as we get in the main beam of a directional antenna (Figure 3.28). This power is called the effective isotropic radiated power (EIRP). The EIRP is larger than the actual power by the antenna gain, or in dBm:
EIRP is often either explicitly or implicitly used as a regulatory limitation on radio operations because it is the EIRP rather than the transmitted power, which determines the peak power density transmitted by a reader, and thus, the likelihood that it will interfere with other users of the same frequency bands. For example, FCC regulations in the United States allow an unlicensed transmitter to use up to 1 watt of power with an antenna with 6 dBi of gain; for each dB of additional antenna gain, the transmit power must be reduced by 1 dB. In effect, the FCC is requiring that the EIRP not exceed +36 dBm (30 dBm + 6 dBi).
A closely related quantity, the effective radiated power (ERP) is also used in similar contexts. However, this term is used rather more loosely: web references can be found in which it is defined in an identical fashion to EIRP, though the United States FCC defines ERP as being referenced to a half-wave dipole antenna. In this book, we will define ERP following the FCC definition:
3.28. Definition of Effective Isotropic Radiated Power.
where as the reader will recall, gain in dBd is defined relative to a standard dipole antenna rather than relative to an isotropic antenna. However, we shall generally encourage the use of EIRP rather than ERP since the former is unambiguously defined.
Recall that the purpose of this digression into antenna behavior was to see if we could improve the performance of our theoretical RFID reader by using a directional antenna. If we use a directional antenna to transmit the 1 watt of allowed power and the RFID tag of interest is located within the main beam of that antenna, we would expect the transmitted power density to be increased by the gain of the antenna. The result ought to be an increase in the read range. The argument is depicted graphically in Figure 3.29, for an antenna with 6 dBi of gain.
3.29. Forward Link Budget Using a Directional Antenna with 6 dBi Gain.
The forward-link-limited range has doubled, from 3 to 6 m, relative to that obtained in Figure 3.22. This is what we'd expect: we increased the signal power by a factor of 4, but power falls as the square of the distance, so this only provides us with a factor of 2 in range. At the same time, we've reduced our ability to see tags outside the main beam, presumably around 80 to100° wide here, which is usually desirable: by using a directional antenna we are able to (mostly) select the region in which tags can be read, and thus exclude tags that are not of interest.
What about the reverse link? In considering the action of an antenna as a receiver, we have heretofore asserted without detailed proof that the antenna collects energy from some effective aperture, and given a typical size. In fact, the size of the receiving aperture of any antenna is directly proportional to the gain of the antenna when used as a transmitter. This is a consequence of the principle of reciprocity, briefly alluded to previously, which for our purposes, we can state as: transmitting from antenna 1 and receiving with antenna 2 ought to give the same result as transmitting from antenna 2 and receiving with antenna 1. Since we have already cited the effective aperture for an isotropic antenna (equation (3.15)), we can write:
where the gain G is measured relative to an isotropic antenna, that is in dBi. Using this relationship, we can write a very general equation for the power received from a transmitting antenna TX by a receiving antenna RX if both gains and the distance between them are known:
The last form of the relationship is known as the Friis equation, a very convenient way to state the expected received power. Note that this equation does not imply, as is sometimes erroneously asserted, that waves fail to propagate as wavelength decreases; from the derivation it should be apparent that the factor of λ2 arises from the effective aperture of the receiving antenna and is not related at all to propagation in the intervening space.
With the Friis equation in hand, we can immediately draw the reverse-link diagram for a directional antenna: the received power is simply increased by the antenna gain, just as the transmit power was. The result is given graphically in Figure 3.30. The received power is the same as in the isotropic case, even though the tag is twice as far away because the power at the tag is the same in both cases, and the received power is decreased by 6 dB due to the larger distance but increased by 6 dB due to the receiver antenna gain.
We can also construct a mathematical statement of the same relationships using the Friis equation. We define the gain of the tag antenna Gtag and a backscatter transmission loss Tb (= 1/3 or '5 dB here). We then have:
3.30. Forward and Reverse Link Budgets for Directional Antenna.
As promised, in the most general case, the power received at the reader goes as the inverse fourth power of the (symmetric) distance. It is also proportional to the square of the antenna gains, so when reverse link power is important (e.g. when a semipassive tag, or an unpowered device like a surface-acoustic-wave (SAW) tag, is used) the antenna gain plays a very large role in achievable read range. We have previously treated the tag antennas as having a gain of 1 (0 dBi). Real tag antennas have some gain, but it is typically modest (around 2 dBi, since they are usually dipole-like), and since we don't always control the exact orientation of the tag antenna and may not be able to guarantee that the main beam of the tag antenna is pointed at the reader, it is prudent to count on minimal gain from the tag antenna.
About the Author Dr. Dobkin has been involved in the development, manufacturing, and marketing of communications devices, components, and systems for 28 years. He holds a BS from the California Institute of Technology, and MS and PhD degrees from Stanford University, all in Applied Physics. He is the author of two books and about 30 technical publications, and holds 7 US patents as inventor or co-inventor. He has given numerous talks and classes on radio-frequency identification in the US and Asia. He specializes in physical-layer issues: radios and signal generation, antennas, and signal propagation. Dr. Dobkin lives in Sunnyvale, CA, with his wife, Nina, children Nicholas and Amelia, and entirely too many toys and video game consoles.
Copyright: Printed with permission from Newnes, a division of Elsevier. Copyright 2008. The RF in RFID: Passive UHF RFID in Practice by Daniel M. Dobkin. For more information about this title and other similar books, please visit http://www.newnespress.com/
GAO introduced its 2.45GHz gain-adjustable active Wi-Fi RFID reader, which utilizes an advanced 0.18 μm CMOS IC for ultra-low power consumption and also uses 802.11 b wireless communication standard.
GAO RFID Inc’s gain adjustable RFID Wi-Fi reader, model 217002, offer a large-capacity buffer and saves up to 800 data sets from of the last read tags. With built-in omni-directional antennas, the RFID reader supports multi-detection and identifies tagged items at distances of up to 100 meters.
Users can adjust the identification distance from less than five meters to 100 meters to meet their needs and the needs necessary for operation in a given environment. The reader has a direct mode and a buffering mode. In direct mode, it uploads messages to a host system in real time. In buffering mode, the RFID reader receives and saves messages, which are uploaded only when requested by the host system.
The active WiFi RFID reader is suitable for such applications as personnel location, logistics and warehouse management, closed-loop asset tracking and high-value asset tracking.
RFID (Radio Frequency IDentification) omvat een technologie, die radiogolven gebruikt om voorwerpen op afstand te identificieren.
Een RFID systeem is uit de volgende elementen samengesteld :
een transponder, ook RFID tag genoemd, die de informatie over het te identificieren product bevat.
een reader, die door middel van een antenne met de tag communiceert (hij ontvangt het signaal van de tag of draagt de gegevens over naar de tag) en die de informatie naar het data systeem uitzendt.
een software voor de gegevensverwerking.
De RFID tag, die uit een piepkleine antenne en een chip bestaat, wordt op het te identificieren product geplaatst.
De « RFID tag » ontvangt de nodige electrische energie van het elektromagnetische veld, dat door de antenne van de reader uitgezonden wordt. De tag en de reader communiceren via radiogolven. De reader stuurt de informatie in digitaal formaat naar het computersysteem door. Dit systeem kan de afgelezen informatie opslaan of het ID van de tag in de database opzoeken. Hij kan eveneens aanvullende gegevens op de tag toevoegen.
RFID etiketten
De RFID tag kan verschillende vormen aannemen : een zelfklevend etiket, een PVC badge, een glazen ampul, een plastic cilinder,…
De RFID tags worden naar gelang van hun energiebron (passief of actief) en van hun gebruik (Read only, Write Once-Read Many of Read-Write) in categorieën ingedeeld.
Passieve RFID tags
Passieve RFID tags ontvangen energie dankzij de elektromagnetische golven, die door de antenne van de reader uitgezonden worden. Indien u een antidiefstalsysteem op uw wagen hebt, gebruikt u al passieve tags.
Actieve RFID tags
Actieve RFID tags zijn van een batterij voorzien zodat ze op grote afstanden kunnen uitzenden. Deze tags zijn groter en duurder dan passieve tags en worden meestal gebruikt om aanhangwagens of containers te localiseren.
De Read only tags of de Write Once-Read Many tags WORM,zijn voorgenummerd en vereisen een database. De inhoud van een Read only tag kan niet meer gewijzigd worden, na programmering. Dit heeft als gevolg dat deze tags meestal enkel streepjescodes bevatten, hoewel ze meer informatie zouden kunnen bevatten.
De Read-Write tags kunnen meer informatie bevatten dan Read only tags. Bovendien kan de inhoud van Read-Write tags, zo nodig, geüpdatet en gewijzigd worden. Een Read-Write tag kan met een database, die het product voortdurend begeleidt en waarvan de inhoud gedurende de supply chain gewijzigd kan worden, vergeleken worden. De opgenomen gegevens kunnen definitief, byte per byte, geblokkeerd worden. De RFID biedt talrijke voordelen aan: flexibiliteit, een hoge kwaliteit qua commerciële acties, qua informatie, qua klanteneis, enz.
Frequentiebereik van de RFID
Vandaag de dag vallen de toewijzing en de regeling van de radiofrequenties onder de nationale soevereiniteit. Dit heeft als gevolg, dat elke gebruiker dient te controleren of de producten, die hij gebruikt verenigbaar zijn met de van kracht zijnde nationale regels. Om het kort te houden : de regelgevende instanties beslissen over de frequenties of frequentiebanden, over het zendvermogen en over de maximale toegelaten tijd voor de communicatie tussen de tag en de reader. Aangezien dat een aantal frequenties al gebruikt worden voor andere toepassingen : radio, televisie, het leger, enz..beschikt de RFID maar over enkele frequenties. Deze worden in vier categorieën ingedeeld:
de "Lage Frequenties" minder dan 135 KHz, namelijk :125 KHz;
de "Hoge Frequenties": slechts één frequentie wordt gebruikt;
de "Ultra High Frequency", ook UHF genoemd zijn : 433 MHz en de frequentieband 860 tot 960 MHz;
de "Microwave": één frequentie wordt meestal gebruikt : 2.45 GHz
Lage frequenties (LF)
De leesafstand is kort tot gemiddeld en de leessnelheid is nogal traag.
Lage frequenties zijn het beste geschikt voor toegangscontrole, identificatie van dieren, voorraadbeheer, antidiefstalsystemen in wagens,enz
De leesafstand van een vaste reader is meestal kleiner dan 45 cm
Hoge frequenties (HF)
De leesafstand van een vaste reader varieert tot 1,20 meter en de leessnelheid is beter dan die van lage frequenties. Hoge frequenties worden meestal gebruikt voor toegangscontrole en voor chipkaarten.
Ultra High Frequency (UHF)
De frequentieband van de Ultra High Frequency varieert van 860 tot 950 MHz. Deze frequentieband wordt in drie categorieën ingedeeld. Elke categorie is voor een bepaalde zone geschikt, namelijk:
Zone 1 : voornamelijk in Europa : 865-868 MHz
Zone 2 : voornamelijk in de Verenigde Staten : 915 MHz
Zone 3 : voornamelijk in Japan en Azië : 950 MHz
Bij geluk zijn de meeste readers met verschillende frequenties compatibel. De UHF wordt meestal gebruikt voor de logistiek en de retail. Leesafstand tot 13 meters.
De microwave
Sommige RFID producten maken gebruik van de microwave frequentie, namelijk 2,45 GHz. Deze frequentie biedt de beste leessnelheid. Hier staat tegenover dat de microwave tags het duurste zijn en dat ze veel energie gebruiken. De microwave frequenties worden meestal voor specifieke, gespecialiseerde toepassingen aanbevolen.
Leesafstand tot 100 meters.
De RFID Reader
De RFID reader leest de informatie van de tags af en zendt ze naar de middelware uit.
De communicatie tussen de reader en de tag wordt in vier etappes uitgevoerd:
De tags worden door de energie van de reader geactiveerd.
De reader leest alle tags in de buurt af.
Hij verzamelt de antwoorden van de tags, schaft alle duplicaten af en vermijdt onderlinge storingen (reader collission).
Ten slotte geeft hij de resultaten aan de middelware door.
De middelware
De middleware is het kern van het systeem. Hij beheert de verschillende readers en bepaalt de interactie tussen de readers en de RFID tags. Hij zorgt ook voor een voorbehandeling van de informatie ( filtering, wissen van duplicaten, verwerking van de informatie, enz...) zodat ze makkelijker in de database ingevoegd kunnen worden.
De voordelen van de RFID
De RFID is een soepele technologie, die bovendien makkelijk te gebruiken is. Ze past perfect voor geautomatiseerde toepassingen. Ze biedt allerlei voordelen aan, die niet te vinden zijn bij andere identificatietechnologieën.
Een reader kan een tag contactloos en zonder zichtbaarheid aflezen.
RFID biedt u de mogelijkheid om meerdere RFID tags tegelijkertijd af te lezen. Ze zorgt voor een gegevensintegriteit en voor meer zekerheid. De RFID stelt u in staat om producten te markeren dankzij moeilijk te vervalsen etiketten, die discreet geplaatst worden op de producten.
De RFID technologie :
Opslag van talrijke gegevens;
Geen menselijke fout meer ;
Vermeerdert de snelheid en de doeltreffenheid ;
Vermeerdert de informatiebeschikbaarheid;
Biedt meer zekerheid aan;
Toegang tot de gegevens (met of zonder netwerkaansluiting)
De RFID integratie
Steeds meer ondernemingen willen efficiënter werken maar de meeste onder hen zijn onwetend van de voordelen, die de RFID aanbiedt. Meestal wordt de RFID als een aparte en kostbare technologie beschouwd.
Maar in feite gaat het om een gegevensverzamelingssysteem, dat zich makkelijk in het al bestaande systeem integreert en dankzij hetwelke u van talrijke voordelen kunt genieten, o.a een betere return on investment.
De RFID is de beste oplossing voor uw onderneming, onder andere, indien:
U efficiënter zou willen werken en uw onderneming al over een gegevensverzamelingssysteem beschikt, dat in uw ERP of WMS systeem geintegreerd is.
U meer informatie wilt opnemen dan wat met barcodes mogelijk is.
U aan nieuwe verplichtingen qua labeling dient te voldoen.
Hoewel de RFID een minimum reorganisatie van uw processen vereist, zult u met de talrijke voordelen van deze technologie, tevreden zijn.
Automatic Identification Driving the Uptake of RFID Technology Worldwide
RFID chips en NFC
|
24 December 2009 | 20:46:11
Automatic Identification Driving the Uptake of RFID Technology Worldwide
The ability of RFID tags to offer automatic identification mechanism is driving the application of RFID tags across the world, says RNCOS in its latest research report.
FOR IMMEDIATE RELEASE
PR Log (Press Release) – Dec 22, 2009 – The Radio Frequency Identification (RFID) industry has witnessed remarkable growth over the past few years. From pharmaceutical companies to retailers, the RFID application has been creeping into increasing number of industries because the automated data collection capability of this technology enables to identify and track shipments of products within supply chain or to keep tabs on high value assets such as corporate equipments.
It has been found that automation in tracking business processes helps reducing manual processes through automated scanning and data entry, and improves productivity. According to our new research report “Global RFID Market Analysis till 2010”, the global RFID market is expected to grow at a CAGR of around 28% from 2010 to 2013. Various factors driving the uptake of RFID technology worldwide have been extensively covered in the report.
We have found that the global economic crisis has not stalled growth of the RFID market worldwide, but it (growth) has slowed down to around one third in 2009 as compared to the growth rate reported in previous years. The report foresees bright future for RFID market starting from 2010. In order to get deep insight into the market, we have done thorough analysis of the RFID market at regional and country level. It states that Asia Pacific will witness the highest RFID revenue generation owing to rapid adoption of RFID applications in several countries, including China, India, South Korea, Taiwan and Thailand.
“Global RFID Market Analysis till 2010” provides an in-depth research and rational analysis of the RFID market worldwide. Various established and emerging RFID applications in different verticals have been covered in the report to understand the current and future market outlook of RFID in these verticals. The report also discusses the global RFID market rationally and helps clients to analyze opportunities and factors critical for the success of global RFID industry both in short and long term.
Available with Bio-Thermo Technology! 
