totalecontrole.punt.nl
Vingerafdruk Nederlanders in 2011 Europees gedeeld
 
Gepubliceerd: Donderdag 22 juli 2010
Auteur: Loek Essers
 
DNA-gegevens, vingerafdrukken en kentekennummers worden vanaf 2011 automatisch uitgewisseld tussen alle Europese lidstaten. Nederland deelt deze informatie al met enkele Europese landen.
Vanaf eind 2011 moeten vingerafdrukken, DNA-profielen en kentekeninformatie gedeeld worden met alle EU-lidstaten. Deze informatie is door criminaliteitsbestrijders automatisch opvraagbaar uit de verschillende databanken van de verschillende EU-landen.
De informatie is automatisch opvraagbaar door verschillende opsporingsinstanties. Mocht een buitenlandse instantie bijvoorbeeld een crimineel in de kraag vatten dan kan zijn persoonlijke informatie, zoals het DNA-profiel of vingerafdrukken, geautomatiseerd vergeleken worden met data uit verschillende landen. Wordt er een overeenkomst (match) gevonden tussen twee databases, dan kan verdere persoonsinformatie worden opgevraagd indien die aanwezig is.
 
Verdrag van Prüm
Deze uitwisseling is vastgelegd in Europese wetgeving waar alle Europese lidstaten in 2011 aan moeten voldoen. De regeling heeft zijn oorsprong in het weinig bekende verdrag van Prüm, onderdeel van het Schengen-akkoord. Daarover is in 2005 onderhandeld door België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg, Oostenrijk en Nederland. Schengen is in het leven geroepen om vrij verkeer van personen tussen aangesloten landen te bewerkstelligen.
In 2008 is het verdrag van Prüm zonder stemming goedgekeurd door de Eerste Kamer en sindsdien wisselt Nederland automatisch persoonlijke informatie uit met verschillende Europese landen. Er zijn op dit moment 10 Europese landen die onderling DNA-informatie uitwisselen, vijf landen wisselen vingerafdrukken uit en zeven landen doen hetzelfde met kentekeninformatie en chassisnummers. Nederland is een van de voorlopers op dit gebied.
 
Nederland loopt voorop met data delen
Dit blijkt uit een meer dan 50 pagina's tellend document (pdf) van de Europese Commissie. Dat is deze week vrijgegeven om inzicht te geven in welke data er nu gedeeld wordt tussen Europese lidstaten enerzijds, en tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten anderzijds. Daaruit blijkt dat Duitsland tot en met 2009 in totaal 1158 DNA-profielen controleerde die overeenkwamen met een profiel in de Nederlandse database.
Nederland initieerde bijvoorbeeld ook de Financial Intelligence Unit (FIU). Een gedecentraliseerd computersysteem bedoeld voor het uitwisselen van financiële informatie. Informatie die nodig is voor het analyseren en onderzoeken van het witwassen van geld en voor het analyseren van de manieren waarop terroristen worden gefinancierd.
 
Verdere uitbreiding van data-uitwisseling
 
De Europese Commissie (EC) werkt op dit moment aan een nieuwe versie van het Schengen Informatie Systeem (SIS) waarmee data gedeeld moet worden tussen landen. SIS ll moet het mogelijk maken nog makkelijker vingerafdrukken, foto's en Europese arrestatiebevelen uit te wisselen en deze informatie beter aan elkaar te linken. De EC benadrukt dat de data-uitwisseling valt onder de huidige Europese regelgeving.
Ook de dataverbindingen in SIS ll zijn goed beveiligd, zegt de Commissie. Het verkeer loopt via het S-TESTA netwerk, ook bekend als 'Secure Trans-European Services for Telematics between Administrations'. Dat is een door de EC gefinancierd communicatienetwerk dat "beveiligde en versleutelde uitwisseling van informatie tussen nationale overheden en EU-instituten mogelijk maakt".
Naast de Europese lidstaten krijgen ook Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen en IJsland toegang tot SIS ll.
 
Openheid voor burgers
 
Het uitgebreide document over de uitwisseling van persoonlijke data - waaruit hierboven slechts een aantal voorbeelden zijn opgesomd - verschijnt tegelijkertijd met een nieuwe set Europese regels waarin de EC gedwongen wordt opener te zijn over het delen van data over Europese burgers. "Burgers moeten het recht hebben te weten welke persoonlijke data van hun bewaard en uitgewisseld wordt", zegt Cecilia Malmström, Eurocommissaris Binnenlandse Zaken, die afgelopen dinsdag de nieuwe regelgeving aankondigde.
Nieuwe initiatieven moeten in de toekomst inschatten hoe groot de impact op de privacy van Europese burgers gaat zijn. De initiatiefnemers moeten ook bewijzen dat de nieuwe maatregelen nodig en proportioneel zijn. Daarnaast moeten ze ook aantonen dat de nieuwe maatregelen de fundamentele rechten van Europese burgers beschermen.
 
Alle systemen doorlichten
Ook wordt er een onafhankelijke instantie in het leven geroepen die op nationaal of Europees niveau een vinger aan de pols houdt. Deze controleur moet erop toezien dat de informatie-uitwisseling wel volgens de regels verloopt. Deze regelgeving wordt in het leven geroepen om de wildgroei te controleren van de informatie-uitwisseling in het kader van terrorismebestrijding en -opsporing.
Deze regels zijn ook van toepassing op SIS en SIS ll. Maar de regelementen slaan ook op een hoop andere initiatieven voor het uitwisselen van persoonlijke data. Twee voorbeelden zijn het European Cybercrime Platform (ECCP), opgericht om internetcriminaliteit te bestrijden, en het Terrorist Finance Tracking Program (TFTP).
Eurocommissaris Malmström gaat nu alle aanwezige systemen doorlichten en beoordelen of ze volgens de Europese regelgeving werken. Daarnaast wordt onderzocht of het mogelijk is bepaalde wetgeving na een aantal jaar automatisch te laten eindigen.
 
Lees meer...
Politie werkt voortaan met digitale vingerafdruk
Zoetermeer - Dinsdag heeft de Nederlandse politie het geheel vernieuwde vingerafdrukkenherkenningssysteem HAVANK in het KLPD-gebouw te Zoetermeer officieel in gebruik genomen. Dit heeft het Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) bekendgemaakt.
 
De openingshandeling is verricht door de heer D. Schoof, directeur-generaal Veiligheid bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en tevens korpsbeheerder van het Korps landelijke politiediensten.

Meer zaken opgelost
Met het vernieuwde dactyloscopisch systeem HAVANK krijgt de opsporing in Nederland een flinke impuls. Biometrische kenmerken als vingerafdrukken en DNA zijn steeds vaker leidend bij de identificatie van verdachten. Dankzij het betere en snellere HAVANK zullen er naar verwachting meer misdrijven, maar ook cold-casezaken worden opgelost.

Uniforme werkwijze
Als geen ander opsporingsmiddel heeft de vinger- of de handpalmafdruk de drie meest gewenste eigenschappen in zich verenigd: identificatie, opsporing en bewijs. De politiekorpsen kunnen op afstand, via 10 locaties in Nederland online HAVANK gebruiken, zodat altijd een snelle identificatie mogelijk is. Dit gaat via een landelijke, uniforme werkwijze.

Digitaal
Het centrale systeem van HAVANK is, samen met 37 werkstations, ondergebracht bij het KLPD te Zoetermeer. Het nieuwe systeem vervangt het sinds 1989 in gebruik zijnde oude HAVANK. Hierin werkte men nog met slips. Al deze 1,5 miljoen slips zijn door honderden tijdelijke medewerkers gedigitaliseerd in de veel hogere resolutie van 1000 ppi.

900.000 geregistreerden
In totaal zijn er zo'n 900.000 personen met vingerafdrukken en handpalmen opgenomen in het systeem. Van deze personen zijn 1,9 miljoen vingerafdruksignalementen en meer dan 700.000 handafdruksignalementen opgeslagen. In totaal zitten er meer dan 30 miljoen afbeeldingen van vingerafdrukken in het systeem.

Het digitale archief heeft een omvang van 30 terrabyte. Het is niet alleen beschikbaar voor de Nederlandse politie en Koninklijke Marechaussee, maar voor de gehele strafrechtketen. In 2006 is het project vervanging en vernieuwing HAVANK gestart met het digitaliseren, in de hoogst mogelijke resolutie, van alle vingerafdrukbladen en handpalmbladen.

Het is nu allemaal opgeslagen in het digitaal archief en daarmee is dit 'erfgoed' van de Nederlandse politie en justitie klaar voor de 21e eeuw. Op 10 locaties, deeluitmakend van de Bovenregionale Samenwerkings-verbanden Forensische Centra, zijn invoerstations gerealiseerd.

Zowel hier als bij de Dienst IPOL van het KLPD voeren dactyloscopen de vergelijkingen met HAVANK uit. Per dag vinden er zo'n 240 identiteitsvaststellingen plaats op basis van door de korpsen ingezonden vingerafdrukken van personen die zijn aangehouden.

Toekomst
Het nieuwe HAVANK is technisch voorbereid voor koppelingen met nieuwe, toekomstige toepassingen. Denk hierbij aan de uitvoering van identiteitsvaststellingen via de Wet Identiteitsvaststelling Verdachten, Veroordeelden en Getuigen, en de geautomatiseerde informatie-uitwisseling van dactyloscopische gegevens binnen de EU op grond van het verdrag van Prüm.

Een vinger- of handpalmafdruk is - naast het gelaat en andere lichaamskenmerken - hét biometrische kenmerk waarmee politie en andere opsporingsinstanties het meeste werken. Vingerafdrukken kunnen zeer snel en efficiënt worden ingezet voor de identificatie van personen.

Met de nieuwe mogelijkheid om handpalmsporen van een plaats-delict automatisch te zoeken en terug te herleiden naar een mogelijke verdachte komt hiermee, naast DNA, een zeer krachtig opsporingsmiddel beschikbaar.

HAVANK
HAVANK staat voor Het Automatisch Vingerafdrukkensysteem Nederlandse Kollektie. Dit geautomatiseerd vingerafdrukkenherkenningssysteem ontleent zijn naam als acroniem aan de detectiveserie HAVANK. Het is het systeem dat zoekt met de digitale verzameling van vinger- en handpalmafdrukken die door de politie zijn afgenomen van verdachten.

Als er een vingerafdruk binnenkomt, kijkt HAVANK automatisch naar nog openstaande sporen van onopgeloste misdrijven die in het systeem zijn ingebracht. Dat zijn zo'n 113.000 sporen. De HAVANK-computer kijkt real-time of de opgegeven identiteit van de verdachte correct is.

HAVANK onderscheidt twee toepassingen:
1. Identiteitsvaststelling: vaststellen of vingerafdrukken, en dus de persoon, voorkomen in de huidige nationale verzameling vingerafdrukken;
2. Forensische Identificatie: vaststellen of een vinger- of handpalmspoor, aangetroffen op een plaats delict (PD), afkomstig is van een persoon die voorkomt in de huidige nationale verzameling vinger- en handpalmafdrukken.
voortaan_met_digitale_vingerafdruk.html
Lees meer...
Politie aan de slag met digitale vingerafdruk
 
2 juni 2010 door: ANP 
 
De politie verwacht meer misdrijven en oude zaken te kunnen oplossen door het nieuwe vingerafdruksysteem dat dinsdag officieel in gebruik is genomen. Dat meldt het Korps landelijke politiediensten (KLPD). Het is de gedigitaliseerde versie van het oude systeem, waarmee de Nederlandse politie sinds 1989 werkte. De centrale database, met vinger- en handpalmafdrukken van circa 900.000 mensen die deze wegens een misdrijf moesten afstaan, is ondergebracht bij de KLPD in Zoetermeer.
Politiekorpsen kunnen op afstand op tien locaties in Nederland online contact maken met deze centrale afdeling. Daardoor kan identificatie beter en sneller dat bij het oude systeem, waarbij werd gewerkt met vingerafdrukken op papier.
In het systeem zitten ook 113.000 sporen van onopgeloste misdrijven, vinger- en handpalmafdrukken die zijn gevonden op een plaats delict. Bij elke afdruk die binnenkomt, kijkt het systeem automatisch of er een match is.
Net als het oude is het nieuwe systeem Havank genoemd. De naam is mede ontleend aan de detectivereeks van Hans van der Kallen.
 
Lees meer...
Vijf zere plekken van de vingerafdrukdatabase
 
mei 2010
Auteur: Brenno de Winter
Via de rechter wordt het opslaan van vingerafdrukken van burgers bevochten. Bij winst blijft Nederland een ict-ramp bespaard. Vijf zere plekken, en dus redenen vóór een opslagverbod. Na een grondige voorbereiding is deze week de dagvaarding (pdf) van Stichting Privacy First gepresenteerd. Daarbij zijn 22 burgers meteen al aangehaakt. Ze hebben wel reden tot klagen. Kijk met een ict-bril en zie de zwakheden in het centraal opslaan van alle vingerafdrukken in een centrale database.
 
Het is een haastklus
De wetgeving om een centrale database te maken, is al door politici in het parlement als “niet voldragen” bestempeld. Dat komt niet zomaar uit de lucht vallen. Zo zijn er nog steeds geen harde regels rond de beveiliging van de database. Nogal opmerkelijk voor een systeem dat al draait. De gemeenten hebben elk al computers staan waar deze informatie is opgeslagen. Of en hoe die gegevens straks ook te gebruiken zijn, blijft onduidelijk. Er wordt immers nog gewerkt aan het centrale systeem dat uiteindelijk de bedoeling is.
En het is niet eens echt nieuw dat dit een haastklus is. Op 30 maart 2007 was het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) in een advies al vernietigend over de centrale opslag van vingerafdrukken van alle burgers. Ook al ziet het CBP geen heil in het bewaren van vingerafdrukken, toch adviseert het om dan op z'n minst te werken met decentrale opslag.
Dat betekent dat gemeentes de informatie bewaren en dat er vanuit een landelijk systeem naar de informatie wordt verwezen. Zo'n verwijsindex is volgens de overheid echter te ingewikkeld, blijkt uit de toelichting op de Paspoortwet. Vreemd genoeg is het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport wel in staat precies zo'n index te bouwen voor het - ook omstreden - Elektronisch Patientendossier (EPD).
 
Eindstation onbekend
Omdat de haast zo groot is, kan niemand nu precies zeggen wat er nu eigenlijk voor database in elkaar geknutseld wordt. Het CBP verwijt het ministerie van Binnenlandse Zaken in dezelfde brandbrief dat de voors en tegens onvoldoende tegen elkaar zijn afgezet. En of de leden van de Tweede Kamer weten wat ze nou precies hebben goedgekeurd. En gevolg is bijvoorbeeld dat we nog steeds niet weten wie er zoal door onze vingerafdrukken mag snuffelen en met welk doel. Voor een ict-systeem is dat wel een belangrijk detail, want het maakt voor het ontwerp nogal wat uit. Mag er bijvoorbeeld slechts één organisatie bij de informatie en kan dat dus op de interne authenticatie-architectuur? Of blijken er straks honderdduizenden ambtenaren bij de informatie te kunnen?
In dat laatste geval moeten de verantwoordelijkheden toch anders worden aangepakt. Dan blijkt bij de invoering dat een goed beveiligd toegangssysteem nogal wat gedoe is, en goed ontwerp vooraf vereist.
 
Beveiligingsnachtmerrie in spé
Een centrale database, met in dit geval dus vingerafdrukken, is pas echt nuttig om mee te spelen als dat systeem online toegankelijk is. Dat betekent dat er een groot netwerk moet zijn waar veel gebruikende diensten op aan kunnen sluiten. Zover bekend is er nog geen plan voor een overheidsomvattend privénetwerk. Dus waarschijnlijk wordt er met bestaande infrastructuur gewerkt, lees: het internet. Dat roept veel beveiligingsvragen op.
“De infrastructurele voorzieningen die internationaal nodig zijn om gegevens verantwoord uit te wisselen, zijn zeer ingrijpend en brengen beveiligingsrisico’s met zich. Er wordt onvoldoende stilgestaan bij de vraag wat de gevolgen zijn wanneer er wordt ‘ingebroken’ in het systeem”, concludeert het CBP dan ook.
De privacywaakhond waardeert de inzet rond beveiliging wel, maar kraakt harde noten: “Evenwel, bij elke vorm van beveiliging van grootschalige collecties zullen er onvoorzienbaar veel mogelijkheden tot onterechte toegang bestaan.” Hoe groter, hoe complexer en hoe meer zwakke plekken en dus inbraak- of lekkagemogelijkheden er zijn. Weten we al jaren van veelgebruikte, grote systemen en softwarepakketten.
Privacy First stelt dan ook in de dagvaarding tegen de staat: “Evenmin wordt een oplossing gegeven voor de enorme risico's van misbruik en onjuist gebruik, en kan de regering aangeven waarom de voordelen van het door haar gewenste systeem opwegen tegen deze risico's.”
 
Function creep
De bouw van dit systeem ontbeert elke grondslag. Europa heeft weliswaar bepaald dat er een vingerafdruk en gelaatsscan in het paspoort moeten staan. Maar daaruit volgt niet automatisch centrale opslag. Dat heeft het Europees Parlement al snel verduidelijkt: de Europese regels zijn alleen bestemd voor het vaststellen van de echtheid van het paspoort en de identiteit van de drager. Een centrale database was nooit de bedoeling. Ook vraagt Europa om slechts twee vingers op het paspoort op te slaan. Dat gebeurt ook in Nederland braaf, maar in de centrale opslag komen vier vingers. Dat is meer data, waarbij het systeem dus niet voor alleen het paspoort is. De opslag is dan ook voor andere doelen bestemd. Daar is een term voor: function creep.
Waar het ging om bewijzen dat je bent wie je zegt te zijn, lijkt er nu een opsporingsregister te zijn gekomen voor alle burgers. Precies dát valt Privacy First nu op heel veel gronden aan. Daarbij beroepen ze zich ook op hoger recht en verzoeken daarom de rechtbank meteen Europese rechters in te schakelen.
De function creep is niet onopgemerkt gebleven. Zo weet het ministerie van Binnenlandse Zaken (BZK) met de vingerafdrukdatabase, al voordat die klaar is, een prijs in de wacht te slepen: de Big Brother Award 2010. Op zich niet vreemd, want bijvoorbeeld in Duitsland heeft de wetgever function creep onmogelijk gemaakt.
 
Nederland lijdt aan opslaghysterie
We bewaren als Nederlanders nog wel eens wat. In de strijd tegen criminalteit en terreur komt register na register in de lucht. In een open brief duiden kritische wetenschappers dat aan als “opslaghysterie”.
We hebben de laatste jaren nogal wat nieuwe databases de revue zien passeren. Een greep uit de vele voorbeelden: de bewaarplicht verkeersgegevens, een database om namen te koppelen aan IP-adres of telefoonnummer, een DNA-databank voor kinderen, een elektronisch patiëntendossier, een elektronisch kinddossier, diverse databases bij de politie met kentekens van auto's die langs portalen komen, een Amerikaanse database met passagiersgegevens van ook Nederlandse luchtvaartmaatschappijen, een database met reisbewegingen van reizigers in het openbaar vervoer, een voorgestelde database met criminele Antillianen, een centraal register van persoonsgegevens (gemeentelijke basisadministratie, GBA), een database met oud-journalisten, een verwijsindex met risicojongeren, enzovoorts. Het is nu de vraag wat er eerder beschikbaar is: de vingerafdrukdatabase na alle vertragingen die 'horen' bij grote ict-projecten van de overheid, of het vonnis van de rechter dat de invoering ervan verbiedt.
 
Lees meer...
Vingerafdruk mogelijk in strijd met privacywetgeving
 
mei 2010 
De stichting Privacy First schakelt de rechter in om een einde te maken aan de opslag van vingerafdrukken van burgers die een nieuw paspoort nodig hebben. Volgens de stichting is het bewaren van de vingerafdrukken in strijd met privacywetgeving. De stichting heeft samen met 22 burgers die weigeren hun vingerafdruk te geven de Staat gedagvaard, maakte Privacy First donderdag bekend. Met de vingerafdruk moet fraude met paspoort en identiteit worden tegengegaan, maar de tegenstanders vrezen dat de gegevens uit de databank zullen dienen om misdaad, met name terrorisme, te gaan bestrijden. Sinds september vorig jaar komen vingerafdrukken in paspoorten en identiteitskaarten. Europese regels schrijven dit voor, maar volgens Privacy First bieden deze regels geen ruimte om de gegevens ook op te gaan slaan. Volgens advocaat Christiaan Alberdingk Thijm gaan andere EU-landen veel minder ver of is opslag daar zelfs verboden. Ook is nog niet bekend hoe de gegevens precies worden opgeslagen, tot wanneer de vingerafdrukken bewaard worden en of dat wel op een veilige manier gebeurt. Daarom moet er volgens Privacy First een streep door die delen van de paspoortwet die de opslag regelen. De vingerafdrukken en andere gegevens komen in een landelijke administratie voor reisdocumenten om geknoei met paspoorten beter tegen te kunnen gaan. Het is niet de bedoeling dat deze gegevens bij politie en justitie terechtkomen, stelt het ministerie van Binnenlandse Zaken. Een woordvoerder zegt dat bij het opstellen van de wet goed is gekeken naar de regels voor privacy. Europa biedt aan lidstaten wel degelijk de ruimte om de gegevens te gaan bewaren, stelt Binnenlandse Zaken. Naast Nederland zijn ook andere landen dat van plan. (bron: ANP)
 
De volledige tekst dagvaarding:
 
Lees meer...   (2 reacties)
Privacy ‘Volstrekt onprofessioneel’
Vingerafdruk niet veilig bij gemeente
 
Door: Remco Tomesen (31-03-10)
Burgerrechtenorganisatie Privacy First wil dat burgers van hun gemeente per brief de garantie krijgen dat hun vingerafdrukken veilig worden opgeslagen.
De staat is al aangeklaagd; nu moeten de gemeenten er aan geloven. Daar worden de vingerafdrukken die nodig zijn voor het nieuwe paspoort opgeslagen, tot er een landelijke centrale database is. Privacy First roept burgers op bij het aanvragen van een nieuw paspoort een brief te overhandigen bij de gemeente. ‘Zij moet dan verklaren en tekenen dat alles in orde is met de opslag van vingerafdrukken’, zegt Charles van der Hoog van Privacy First. ‘Mocht het fout gaan, dan heeft de burger zwart op wit staan dat de gemeente opdraait voor de schade.’ Een standaardbrief staat vanaf deze week op Privacyfirst.nl. Gemeenten durven niks te waarborgen, denkt de organisatie. Want er is daar nogal wat mis, somt Snijder op. De scanners zijn goedkoop, slecht getraind uitzendpersoneel neemt vingerafdrukken af en over de veiligheid van de databases doet staatssecretaris Ank Bijleveld slechts vage uitspraken. (‘Maakt u zich geen zorgen, de database is veilig, want hij is beveiligd’). En er is niemand die kan controleren of die bewering klopt.
 
Problemen
Het afnemen en opslaan van vingerafdrukken gebeurt in Nederland op ‘een volstrekt onprofessionele manier’, zegt ook biometriespecialist Max Snijder. Hij was coördinator van verschillende biometrische projecten, onder meer in opdracht van de Europese Commissie. Volgens hoogleraar computerbeveiliging Bart Jacobs, kan het percentage vingerafdrukken dat in het verkeerde paspoort terechtkomt rond de 1 procent liggen. Snijder denkt dat het percentage zelfs hoger kan liggen. En dat kan voor veel problemen zorgen in landen waar de afdrukken worden gecontroleerd.
Volgens privacyjurist Bart Schermer hoeft de overheid brieven als die van Privacy First niet te ondertekenen. Van der Hoog hoopt dat het de vinger echter op de zere plek legt, en dat het de minister en staatssecretaris tot inzicht brengt. De actie is onderdeel van een groter protest tegen de opslag van vingerafdrukken. Privacy First heeft ook al een rechtszaak tegen de staat lopen over de opslag van vingerafdrukken. Schermer zegt dat de overheid wettelijk verplicht is persoonsgegevens goed te beveiligen. Hoe gevoeliger de gegevens zijn, hoe hoger de eisen. ‘Maar biometrische gegevens zijn extra pikant’, zegt Snijder. Gegevens kunnen in handen van criminelen komen. ‘Niemand heeft tot nu toe antwoord op de vraag gegeven op de vraag wie verantwoordelijk is voor fouten als burgers schade lijden. Die brief dwingt gemeenten in ieder geval om nu positie in te nemen.’
 
Lees meer...   (1 reactie)
Student naar rechter om vingerafdruk paspoort
Een Utrechtse student is naar de rechter gestapt omdat hij niet wil dat zijn vingerafdrukken in een database van de overheid worden opgeslagen. Aaron Boudewijn vroeg een nieuw paspoort aan, maar weigerde zijn vingerafdruk af te staan, waarop hij geen paspoort kreeg. Vervolgens tekende hij beroep bij de rechter aan. "Ze mogen best mijn vingerafdrukken in mijn paspoort zetten, maar ik wil niet dat ze ze opslaan in een databank", zo laat hij tegenover de Volkskrant weten. Volgens de student maakt de overheid inbreuk op zijn privacy. Daarnaast zouden vingerafdrukken eenvoudig zijn na te maken. Sinds 21 september zijn alle Nederlanders bij het aanvragen van een paspoort verplicht om hun vingerafdrukken af te staan.
 
Europa
Een zeer omstreden maatregel, aangezien de opslag van vingerafdrukken in een database niet door Brussel verplicht is, maar door de Nederlandse regering is bedacht. Alleen de opslag van de vingerafdruk in het paspoort zelf is verplicht. Boudewijn hoopt dat de zaak uiteindelijk voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens komt, waar hij een goede afloop verwacht.
Het Hof keurde vorig jaar de opslag van vingerafdrukken goed. De vereniging Vrijbit had gevraagd om de registratie en opslag van biometrische gegevens te schorsen en juridisch te onderbouwen. Het verzoek werd zonder inhoudelijk hierop in te gaan door het Hof opnieuw terzijde gelegd. 
 
Vrijbit laat in een reactie weten: "Het Hof weigerde vorig jaar - zonder opgaaf van redenen - tot schorsing van de opslag over te gaan. Pas in de bodemzaak die Vrijbit eveneens aanspande, kan het Hof beslissen of opslag mag of niet." Volgens IT-journalist Brenno de Winter klopt het inderdaad dat Vrijbit niet ongelijk heeft gekregen. "Ze zijn naar het Europese Hof gestapt zonder eerst in Nederland helemaal uit te procederen. Dat kan dus niet. Veel media dachten daarmee dat de vingerafdrukkendatabase gelegaliseerd is. Dat is dus niet zo en de procedure zal het uiteindelijk duidelijk moeten maken. Tot die tijd is deze rechtsgang heel schadelijk voor de beeldvorming."
 
Lees meer...
How Fingerprinting Works
 
Browse the article How Fingerprinting Works
Introduction to How Fingerprinting Works
A woman has been murdered. When the detectives arrive on the scene, the house is in shambles. Clothes are strewn about the floor, lamps are ov­erturned and there's no sign of the assailant. Then, one of the detectives picks up a glass. On its side is a smudged, bloody thumbprint. He takes it down to the lab, where it's analyzed and matched to a recorded set of prints. The detectives catch their killer.
­This scen­e has been replayed in one crime drama after another. Ever since scientists discovered that every person's fingerprints are unique, and police officers realized this singularity could help them catch criminals, fingerprints have been an integral part of the law enforcement process. Today, fingerprints are also used to prevent forged signatures, identify ­accident victims, verify job applicants and provide personalized access to everything from ATMs to computer networks.
But fingerprinting has come a long way from the days when police officers lifted prints from a crime scene and checked them manually against their files. Modern fingerprinting techniques can not only check millions of criminal records simultaneously, but can also match faces, backgrounds and other identifiable characteristics to each perpetrator.

Can your fingerprints be changed -- or stolen?
A minor scrape, scratch or even burn won't affect the structure of the ridges in your fingerprints -- new skin reforms in its original pattern as it grows over the wound. But each ridge is also connected to the inner skin by small projections called papillae. If these papillae are damaged, the ridges are wiped out and the fingerprint destroyed.
Some criminals have tried to evade capture by tampering with their own fingerprints. Chicago bank robber John Dillinger reportedly burned his fingertips with acid in the 1930s. Recently, a man in Lawrence, Mass., tried to hide his identity by cutting and stitching up all ten of his fingertips (fortunately, a police officer recognized his face).
But as fingerprint technology becomes a common form of authentication from bank vaults to luxury cars, law enforcement officials worry that would-be criminals might try to steal entire fingers for the prints. In one case, robbers in Malaysia cut off a man's fingers so they could steal his Mercedes. Companies that make biometrics security equipment realize the potential dangers of this system, and are now creating scanners that detect blood flow to make sure the finger is still alive.

What are the basic characteristics of a fingerprint? How long have people been using prints as a form of identification? Find out in the next section.
 
What are fingerprints?
Fingerprints are the tiny ridges, whorls and valley patterns on the tip of each finger. They form from pressure on a baby's tiny, developing fingers in the womb. No two people have been found to have the same fingerprints -- they are totally unique. There's a one in 64 billion chance that your fingerprint will match up exactly with someone else's.
 
Fingerprints are even more unique than DNA, the genetic material in each of our cells. Although identical twins can share the same DNA -- or at least most of it -- they can't have the same fingerprints.
Fingerprint
Fingerprinting is one form of biometrics, a science that uses people's physical characteristics to identify them. Fingerprints are ideal for this purpose because they're inexpensive to collect and analyze, and they never change, even as people age.
Although hands and feet have many ridged areas ­that could be used for identification, fingerprints became a popular form of biometrics because they are easy to classify and sort. They're also accessible.
Fingerprints are made of an arrangement of ridges, called friction ridges. Each ridge contains pores, which are attached to sweat glands under the skin. You leave fingerprints on glasses, tables and just about anything else you touch because of this sweat.
 
All of the ridges of fingerprints form patterns called loops, whorls or arches:
  • Loops begin on one side of the finger, curve around or upward, and exit the other side. There are two types of loops: Radial loops slope toward the thumb, while ulnar loops slope toward the little finger.
  • Whorls form a circular or spiral pattern.
  • Arches slope upward and then down, like very narrow mountains.
Scientists look at the arrangement, shape, size and number of lines in these fingerprint patterns to distinguish one from another. They also analyze very tiny characteristics called minutiae, which can't be seen with the naked eye.
If fingerprints are so unique and subtle, how are they recorded accurately? In the next section, we'll learn about dactyloscopy, or the art of fingerprinting.
 
The Fingerprinting Process
The technique of fingerprinting is known as dactyloscopy. Until the advent of digital scanning technologies, fingerprinting was done using ink and a card. To create an ink fingerprint, the person's finger is first cleaned with alcohol to remove any sweat and dried thoroughly. The person rolls his or her fingertips in ink to cover the entire fingerprint area. Then, each finger is rolled onto prepared cards from one side of the fingernail to the other. These are called rolled fingerprints. Finally, all fingers of each hand are placed down on the bottom of the card at a 45-degree angle to produce a set of plain (or flat) impressions. These are used to verify the accuracy of the rolled impressions.
Traditional ink fingerprints typically contain rolled and flat prints.
Robert Clare/Taxi/Getty Images
Traditional ink fingerprints typically contain rolled and flat prints.
Today, digital scanners capture an image of the fingerprint. To create a digital fingerprint, a person places his or her finger on an optical or silicon reader surface and holds it there for a few seconds. The reader converts the information from the scan into digital data patterns. The computer then maps points on the fingerprints and uses those points to search for similar patterns in the database.
Law enforcement agents can analyze fingerprints they find at the scene of a crime. There are two different types of prints:
Visible prints are made on a type of surface that creates an impression, like blood, dirt or clay.
  • Latent prints are made when sweat, oil and other substances on the skin reproduce the ridge structure of the fingerprints on a glass, murder weapon or any other surface the perpetrator has touched. These prints can't be seen with the naked eye, but they can be made visible using dark powder, lasers or other light sources. Police officers can "lift" these prints with tape or take special photographs of them.
When did this basic form of identification become a law enforcement staple? How did Babylonians and the ancient Chinese use fingerprints? Go to the next section to find out. 
 
History of Fingerprinting
There are records of fingerprints being taken many centuries ago, although they weren't nearly as sophisticated as they are today. The ancient Babylonians pressed the tips of their fingertips into clay to record business transactions. The Chinese used ink-on-paper finger impressions for business and to help identify their children. However, fingerprints weren't used as a method for identifying criminals until the 19th century. In 1858, an Englishman named Sir William Herschel was working as the Chief Magistrate of the Hooghly district in Jungipoor, India. In order to reduce fraud, he had the residents record their fingerprints when signing business documents.
Traditional fingerprinting required careful analysis.
George Skadding/Time Life Pictures/Getty Images
Traditional fingerprinting required careful analysis to match prints.
A few years later, Scottish doctor Henry Faulds was working in Japan when he discovered fingerprints left by artists on ancient pieces of clay. This finding inspired him to begin investigating fingerprints. In 1880, Faulds wrote to his cousin, the famed naturalist Charles Darwin, and asked for help with developing a fingerprint classification system. Darwin declined, but forwarded the letter to his cousin, Sir Francis Galton.
Galton was a eugenicist who collected measurements on people around the world to determine how traits were inherited from one generation to the next. He began collecting fingerprints and eventually gathered some 8,000 different samples to analyze. In 1892, he published a book called "Fingerprints," in which he outlined a fingerprint classification system -- the first in existence. The system was based on patterns of arches, loops and whorls.
 
Meanwhile, a French law enforcement official named Alphonse Bertillon was developing his own system for identifying criminals. Bertillonage (or anthropometry) was a method of measuring heads, feet and other distinguishing body parts. These "spoken portraits" enabled police in different locations to apprehend suspects based on specific physical characteristics. The British Indian police adopted this system in the 1890s.
Around the same time, Juan Vucetich, a police officer in Buenos Aires, Argentina, was developing his own variation of a fingerprinting system. In 1892, Vucetich was called in to assist with the investigation of two boys murdered in Necochea, a village near Buenos Aires. Suspicion had fallen initially on a man named Velasquez, a love interest of the boys' mother, Francisca Rojas. But when Vucetich compared fingerprints found at the murder scene to those of both Velasquez and Rojas, they matched Rojas' exactly. She confessed to the crime. This was the first time fingerprints had been used in a criminal investigation. Vucetich called his system comparative dactyloscopy. It's still used in many Spanish-speaking countries.
Sir Edward Henry, commissioner of the Metropolitan Police of London, soon became interested in using fingerprints to nab criminals. In 1896, he added to Galton's technique, creating his own classification system based on the direction, flow, pattern and other characteristics of the friction ridges in fingerprints. Examiners would turn these characteristics into equations and classifications that could distinguish one person's print from another's. The Henry Classification System replaced the Bertillonage system as the primary method of fingerprint classification throughout most of the world.
 
In 1901, Scotland Yard established its first Fingerprint Bureau. The following year, fingerprints were presented as evidence for the first time in English courts. In 1903, the New York state prisons adopted the use of fingerprints, followed later by the FBI. But how has fingerprinting changed since the 19th century? In the next section, we'll find out about modern fingerprinting techniques.
 
Modern Fingerprinting Techniques
 
­The Henry system finally enabled law enforcement officials to classify and identify individual fing­erprints. Unfortunately, the system was very cumbersome. When fingerprints came in, detectives would have to compare them manually with the fingerprints on file for a specific criminal (that's if the person even had a record). The process would take hours or even days and didn't always produce a match. By the 1970s, computers were in existence, and the FBI knew it had to automate the process of classifying, searching for and matching fingerprints. The Japanese National Police Agency paved the way for this automation, establishing the first electronic fingerprint matching system in the 1980s. Their Automated Fingerprint Identification Systems (AFIS), eventually enabled law enforcement officials around the world to cross-check a print with millions of fingerprint records almost instantaneously.
 
A background and identity check fingerprint capture machine
Daniel Berehulak/Getty Images
A background and identity check fingerprint capture machine is displayed in London. Modern technologies have made fingerprinting a much more effective means of identification.
­AFIS collects digital fingerprints with sensors. Computer software then looks for patterns and minutiae points (based on Sir Edward Henry's system) to find the best match in its database.­
The first AFIS system in the U.S. was
speedier than previous manual systems. However, there was no coordination between different agencies. Because many local, state and federal law enforcement departments weren't connected to the same AFIS system, they couldn't share information. That meant that if a man was arrested in Phoenix, Ariz. and his prints were on file at a police station in Duluth, Minn., there might have been no way for the Arizona police officers to find the fingerprint record.
 
That changed in 1999, with the introduction of Integrated AFIS (IAFIS). This system is maintained by the FBI's Criminal Justice Information Services Division. It can categorize, search and retrieve fingerprints from virtually anywhere in the country in as little as 30 minutes. It also includes mug shots and criminal histories on some 47 million people. IAFIS allows local, state and federal law enforcement agencies to have access to the same huge database of information. The IAFIS system operates 24 hours a day, 365 days a year.
But IAFIS isn't just used for criminal checks. It also collects fingerprints for employment, licenses and social services programs (such as homeless shelters). When all of these uses are taken together, about one out of every six people in this country has a fingerprint record on IAFIS.
Despite the modern technologies, fingerprinting is still an old detective's trick. What are some other ways to catch a thief? Find out in the next section. 
 
Other Biometrics
Fingerprinting isn't the only way to catch a criminal, or perform one of the many other biometrics-driven technologies now available. Eye scans, voice fingerprints and even DNA are now providing means of identification, as well as access to everything from ATMs to cars.
U.S. Marines take the retinal scans and fingerprints of Iraqi residents
Scott Peterson/Getty Images
U.S. Marines take the retinal scans and fingerprints of Iraqi residents of Fallujah for their required biometric cards.
 
Here are just a few of the biometrics you might be using in the near future:
  • Eye scans: Both the retina (the layer of tissue in the back of the eye that converts light into nerve signals) and the iris (the colored part of the eye) have unique characteristics that make them highly accurate biometrics. For a retinal scan, a person holds his or her eye close to the scanning device for 10 to 15 seconds while a low-intensity light and sensor analyze distinct patterns. Although retinal scans are used in very high-security institutions like power plants and the military areas, they are currently too expensive to be practical for widespread use.  Irises have more than 200 different unique identifying characteristics (about six times more than fingerprints) ranging from rings to freckles. Iris identification systems take only about two seconds to scan the iris and look for patterns. They're used in some prisons and a few airports.
  • Ear scans: Ears are unique in size, shape and structure. Scientists use these traits to develop biometric scans of the ear. In ear scans, a camera creates an image of the ear that is analyzed for identifying characteristics.
  • Voice fingerprints: Every time a new Osama bin Laden tape comes out, the FBI Audio Lab in Quantico,Va. runs it through a voice analyzer, which captures the frequency, intensity and other measurements to determine whether the tape is authentic. These so-called "voice fingerprints" aren't as definitive as fingerprints or DNA, but they can help distinguish one person from another.
  • DNA fingerprints: Every individual has unique DNA. While you can change your appearance, you can't change your DNA. Because of this, scientists are starting to use DNA analysis to link suspects to blood, hair, skin and other evidence left at crime scenes. DNA fingerprinting is done by isolating the DNA from human tissues. The DNA is cut using special enzymes, sorted and passed through a gel. It's then transferred to a nylon sheet, where radioactive probes are added to produce a pattern -- the DNA fingerprint.
Some of these technologies are still in development, so it isn't yet known which is the most effective form of identification. And of course, some types of biometrics are better suited for specific tasks than others. For example, voice fingerprints are most appropriate for phone financial transactions.
 
Lees meer...   (1 reactie)
Demands for Security are Staggering
 
Yesterday a fingerprint on a police index card or a passport at border control was enough. Today, searching for a person’s identity in a huge and growing database using a single biometric isn’t good enough. Combining multiple biometrics in a single search – multi-modal fusion – provides the accuracy needed to reduce security anxiety.
Many people think that today’s technology can’t deliver. WCC’s technology can! It delivers the best identity matches by using multi-modal fusion across biometric and biographic data. WCC’s technology is an extremely fast, scalable, vendor-neutral platform for score-level multi-modal fusion. It easily incorporates multiple biometrics and biographic criteria, to achieve the best identity matching, for border control, criminal investigations, disaster recovery or enrollment verification.
 
 
Lees meer...
Proces tegen Staat over vingerafdrukdatabank
 
Woensdag 4 november 2009
Auteur: Tonie van Ringelestijn
 
Drie burgerrechtenorganisaties willen de Nederlandse Staat aanklagen vanwege de centrale paspoortdatabase met vingerafdrukken.
De stichting Privacy First, deze zomer opgericht door ondernemer Bas Filippini, wil in januari een proces tegen de staat starten. Ook de stichting Vrijbit en het Platform Bescherming Burgerrechten, een initiatief van het Humanistisch Verbond, zijn dat van plan. Of de drie partijen de zaak samen gaan aanspannen is nog onduidelijk.
 
Privacy First zegt woensdag in De Pers de hulp te hebben van diverse 'advocaten en hoogleraren' voor het starten van het proces.Het Platform Bescherming Burgerrechten zegt bij monde van voorzitter Joyce Hes 'na te denken over een procedure tegen de staat'. Het platform wil twee 'zwaargewicht advocaten' aan de slag zetten. Vrijbit ving eerder dit jaar al bot bij het Europese Hof van Justitie met een klacht over de Nederlandse vingerafdrukdatabank.
 
Op de RFID-chip
De initiatiefnemers van Privacy First vinden de centrale opslag van vingerafdrukken in een landelijke databank een te grote schending van de privacy. Volgens de stichting ligt misbruik van de biometrische gegevens op de loer als dit soort gevoelige data op landelijk niveau op dezelfde plek is opgeslagen. De beveiliging is volgens Privacy First niet goed genoeg te regelen.
De nieuwe Paspoortwet die de opslag van vingerafdrukken regelt ging eerder dit jaar in. In het gewone paspoort en de identiteitskaart worden de vingerafdrukken vanaf 21 september opgenomen in zowel de databank als op de RFID-chip in de reisdocumenten zelf.
 
Europese afspraken
Het registreren van vingerafdrukken bij paspoortaanvragen komt voort uit afspraken die binnen de Europese Unie zijn gemaakt. Nederland gaat met de centrale opslag in een nationale database verder dan de Europese regels.
Op zijn site stelt Privacy First dat onlangs zijn juridische 'route' is gekozen. Ook is er contact met de Stichting Vrijbit. Deze stichting diende deze zomer bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg al een klacht in over de Nederlandse vingerafdrukdatabank. Het hof wilde de klacht niet behandelen, onder andere omdat de zaak eerst in Nederland tot de hoogste rechter moet worden behandeld.
 
Vier afdrukken
Bij het aanvragen van een paspoort of id-kaart worden maximaal vier vingerafdrukken opgenomen. Alle vier gaan in de centrale databank. twee ervan staat op de RFID-chip. De id-kaart en paspoort bevatten sinds augustus 2006 zo'n chip. Kinderen onder de 12 jaar hoeven hun vingerafdrukken niet af te staan.
 
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl